Just another WordPress.com site

ทริปตามใจตู… ตัวคนเดียว เที่ยวเกาหลี (8)


การเดินทาง คมนาคม

12314233_10153085399610807_8646707639393653585_o

อีกสิ่งหนึ่งที่ผมประทับใจในทริปเกาหลีใต้ครั้งนี้ก็คือ “การคมนาคม” ที่สะดวกสบาย ประหยัด และตรงเวลา ในทริปนี้ยานพาหนะหลัก ๆ ที่ผมใช้ คือ รถไฟฟ้า รองมาคือ รถบัส และรถเมล์ แท็กซี่หรือพาหนะอื่น ๆ ไม่เคยได้แอ้มเงินผมเลย

โครงสร้างพื้นฐานด้านการคมนาคมของเกาหลีใต้เขาดีเยี่ยมจริง ๆ เรียกได้ว่าใคร ๆ ก็สามารถเดินทางได้โดยไม่จำเป็นต้องง้อทัวร์ แท็กซี่ หรือรถส่วนตัว อย่างกรณีของผมนั้น ผมสามารถขึ้นรถไฟฟ้าจากสนามบินอินชอน (Incheon) ตรงไปถึงที่พักในย่านกังนัมได้เลยภายในเวลา 1 ชั่วโมงเศษ (ในราคาไม่เกิน 200 บาท) การเดินทางข้ามเมืองหรือจังหวัดก็ง่ายดาย เพื่อน ๆ สามารถใช้บริการรถไฟฟ้า หรือรถบัส ไปสู่เมืองต่าง ๆ ได้

 

ถ้าเปรียบเทียบให้เห็นภาพ สมมติว่าเกาหลีคือประเทศไทย ผมสามารถนั่งรถไฟฟ้าจากกรุงเทพไปเชียงใหม่หรือภูเก็ตได้แบบรวดเดียวถึง จะติอย่างเดียวก็เรื่อง “ภาษา” ที่ดูเหมือนจะเป็นอุปสรรคสำหรับนักท่องเที่ยวที่ไม่รู้ภาษา เกาหลีเลย ในกรุงโซล หรือในเมืองใหญ่ ๆ นั้นไม่ค่อยจะมีปัญหา มีป้ายบอกทางอะไรชัดเจน (อย่างย่านช็อปปิ้ง “เมียงดง” มีนักเรียนนักศึกษามาเป็นล่ามอาสาให้เลยด้วยซ้ำ) แต่ในบางจุด เช่น ชานเมือง หรือในต่างจังหวัดอย่างปูซาน ก็มักจะขาดแคลนป้ายบอกทางภาษาอังกฤษ เรียกว่าต้องใช้-verb to เดา-ไม่น้อยเลยทีเดียว

ที่ผมชอบมากก็คือบัตร T-Money ที่เขาออกแบบมาให้ใช้ได้กับการคมนาคมทุกประเภท ทั้งรถไฟฟ้าและรถเมล์ ผมสามารถใช้ T-Money กับรถไฟฟ้าและรถเมล์ทั่วกรุงโซล หรือแม้แต่ตอนไปเที่ยวที่ปูซาน ก็สามารถใช้บัตรนี้ร่วมกับระบบ HU Metro ได้เช่นกัน ค่าบริการรถไฟฟ้าก็ไม่แพงครับ เท่าที่ผมใช้ ผมเติมทีละ 5,000 วอน (ประมาณ 150 บาท) ก็ใช้ได้สัก 2 วัน เวลาเราเอาบัตรแตะเครื่องกั้น มันจะบอกยอดคงเหลือ (แต่เร็วมากครับ บางทีก็มึน ๆ กับมันเหมือนกัน 555)


อย่างในกรุงโซลนั้นจะมีรถไฟฟ้าโยงใยเป็นเครือข่ายร่วม 10 สายเลยทีเดียว (เพื่อนผมบอกผังรถไฟฟ้าของเกา หลีจะคล้าย ๆ ที่อังกฤษ) ด้วยความสัตย์จริง คือในการเดินทางครั้งนี้ ผมสืบค้นข้อมูลไปก่อน แต่ตอนอยู่ในโซลหรือปูซาน ผมแทบไม่ต้องใช้แผนที่เลย (ไม่มีไกด์บุ๊คด้วย) แค่จำชื่อสถานีว่าจะลงที่ไหน แล้วก็หาจุดเชื่อมต่อ (transit) เปลี่ยนสาย ซึ่งบางสถานีก็ไปง่าย transit แค่นิดหน่อย แต่การ transit ในบางสถานีนี่ก็จัดว่าซับซ้อนเหมือนกัน เรียกว่าต้องกะเกณฑ์ ใช้ sense กันไม่น้อยเลยทีเดียว (อย่าว่าแต่ผมเลยครับ ผมยังเห็นคนเกาหลีบางคนยืนเพ่งดูแผนที่รถไฟฟ้าเสียนานสองนาน 555) ทุก ๆ สถานีจะมีแผนผังระบบรถไฟฟ้าติดอยู่ตามผนังกระจกครับ เดินหาดี ๆ ก็จะเจอ

ส่วนรถไฟฟ้าที่ปูซานนั้นมีอยู่ 6-7 สาย และระยะทางสั้นกว่า ซับซ้อนน้อยกว่า จะติดก็ตรงเรื่องภาษา (ที่โซลมีป้ายบอกทางภาษาอังกฤษชัดเจนกว่าเยอะครับ)

 

แล้วโดยส่วนใหญ่ สถานที่ท่องเที่ยวโดยทั่วไป เช่น วัง วัด เพื่อน ๆ สามารถขึ้นรถไฟฟ้าไปถึงละแวกนั้นได้เลย บางที่อาจต้องเดินเท้าไปอีกหน่อย (เช่น วังชางด็อกกุง) แต่จะมีบางที่ที่รถไฟฟ้าไปไม่ถึง โดยเฉพาะจุดที่ภูมิประเทศเป็นภูเขา หรือทะเล เช่น N Seoul Tower ในโซล หรือสะพาน Gwangan และหมู่บ้าน Gamcheon Culture Village ในปูซาน กรณีนี้ก็แนะนำให้เพื่อน ๆ ทำการบ้าน หาข้อมูลให้ดี เช่น จดไว้ในสมุดโน้ต หรือเมมไว้ในมือถือว่า ต้องต่อรถเมล์สายไหนไป อะไรยังไง จากที่ผมได้ทดลองมาแล้วหลายหน ไม่ยากเกินความสามารถครับ (จะมีก็ตอนไป N Seoul ที่ทีแรกนัดเพื่อนเกาหลีเอาไว้ เราก็คิดว่ายังไงไปกับเธอก็ไม่หลง เลยไม่ได้เอาสมุดโน้ตไป ปรากฏว่าวันจริงเธอดันเบี้ยวนัดซะงั้น -_- ผมก็เลยต้องเสียเวลาหาทางไป N Seoul อยู่ 1-2 ชั่วโมงเลยทีเดียว อาศัยว่าจำได้คลับคล้ายคลับคลาว่า ให้ขึ้นรถเมล์แถว ๆ Itaewon หรือ Myungdong แล้วเผอิญเห็นหอคอยจากที่ไกล ๆ ก็เลยเดินขึ้นเนินไปขึ้นกระเช้าลอยฟ้าหรือ Cable Car ขากลับถึงได้ขึ้นรถเมล์ของ Namsan Tour กลับไปต่อรถไฟฟ้าเพื่อกลับที่พัก)

 

สิ่งที่ผมชอบในการขึ้นรถไฟฟ้า นอกจากการโดยสาร และการส่องสาวแล้ว (555) ผมชอบมองดูผู้คน สังเกตไลฟ์สไตล์ของพวกเขา ทั้งคนหนุ่มสาว คนทำงาน ผู้เฒ่าผู้แก่ แล้วรถไฟฟ้าที่โซลนี้ ถ้าใครนั่งช่วยบ่าย ๆ จะได้เจออะไรแปลก ๆ เป็นประจำ เช่น อยู่ ๆ ก็จะมีเซลส์แมนบ้าง วณิพกบ้าง มาเดินเร่ขายของ แหกปาก หรือยัดสินค้าใส่มือท่านแบบมึนงง แนว ๆ แบบว่า ควอนตัมเทเลวิชั่นเดินสายพบปะประชาชน 555 (และเท่าที่สังเกตดู ถ้าเป็นขอทาน คนจะไม่ค่อยให้เงินหรืออุดหนุน แต่ถ้าเป็นเซลส์แมนขายของแปลก ๆ เช่น สเตย์รัดหน้าท้อง บางทีคนแก่ ๆ จะชอบซื้อนักแล) และด้วยความที่ประเทศเขาได้วางโครงข่ายรถไฟใต้ดินไว้อย่างเป็นระบบมานานนับสิบปี พื้นที่รายล้อมของสถานีรถไฟใต้ดินจึงเป็นเสมือนเมืองใต้ดินเลยทีเดียว ในย่านสถานีที่คึกคักจะมีร้านรวงอยู่มากมาย และมีวัยรุ่นเดินกันขวักไขว่ ส่วนในย่านสถานีที่ซบเซา ก็มักจะพบเห็นแม่ค้าหาบเร่แผงลอยเต็มไปหมด

นอกจากนี้ จุดเด่นอีกอย่างของระบบรถไฟฟ้าในเกาหลีใต้ ก็คือ ตามสถานีต่าง ๆ เขาจะมีการตกแต่งประดับประดาแตกต่างกันไป มีการสร้างอัตลักษณ์ประจำสถานี นั้น ๆ ตัวอย่างเช่น ในสถานีคยองบกกุง (Gyeongbokgung) ที่เป็นย่านวัง จะตกแต่งกำแพงด้วยหิน มีประติมากรรมรูปหัวเสือ หรือเสาหิน อย่างสถานีอัปกูจอง (Apgujeong Rodeo) ที่อยู่ใกล้แม่น้ำ และมีนกแม่น้ำ (จำไม่ได้ คิดว่าเป็นนกนางนวล) บนกำแพงจะมีลายภาพรูปนกขนาดใหญ่อยู่ หรือในสถานี Olympic Park ก็จะมีรูปตัวการ์ตูน “เสือโฮโดริ” มาสคอตกีฬาโอลิมปิคที่โซลเคยเป็นเจ้าภาพ เป็นต้น


สำหรับรถบัสนั้น เหมาะมากสำหรับเพื่อน ๆ ที่ต้องการเดินทางข้ามเมืองแบบ ประหยัดงบ ผมขึ้นรถบัสจากโซลไปปูซาน ใช้เวลาราว ๆ 4 ชั่วโมง และรถบัสชั้น 2 คิดค่าตั๋วเพียง 20,000 วอนเศษ (หรือราว ๆ 600 บาทเท่านั้น) ถ้ารถบัสชั้น 1 จะแพงกว่ากัน 10,000 วอน และออกรถเร็วกว่า แล้วรถบัสของเกาหลีใต้เขาเป๊ะมากครับ เช่น ถ้าตามตั๋วระบุว่ารถออก 10.30 ต่อให้คนไม่เต็มรถ เขาก็ออก (ไม่เหมือนระบบ บขส. บางเจ้าในบ้านเราที่ต้องรอให้คนเต็ม 55) บนรถเขาก็จะมีบอกบนจอทีวีเลยนะว่าที่นั่งเลขไหนมีคนจองแล้ว อย่างขาไป ผมไปวันธรรมดาก็นั่งสบายหน่อย เอากระเป๋ามาวางบนเบาะข้าง ๆ ได้เลย พอไปถึงครึ่งทาง รถบัสจะแวะพักที่ Sunsan ประมาณ 15 นาที สามารถไปแวะกินอาหาร หรือเข้าห้องน้ำได้ ขาไปไปถึง 4 ชั่วโมงเศษตามกำหนดเป๊ะ ๆ

แต่ขากลับนี่ สายกระจายครับ เพราะนอกจากจะมีพายุฝนเข้าแล้ว ผมกลับวันเสาร์ ที่โซลรถติดหนักมาก จากกำหนด 5 ชั่วโมง เลยกลายเป็น 6-7 ชั่วโมงไปแบบช่วยไม่ได้ บนรถเขาจะเปิดทีวีช่อง SBS ได้ดูละครพีเรียดเรื่อง Six Flying Dragons พระเอก Byun Yo-Han (บยอล โยฮัน) ลุคในเรื่องนี้เซอร์ดี ดูคล้าย ๆ กับ โจ โอดากิริ ของญี่ปุ่นเลย นางเอกก็น่ารัก ๆ ทั้งนั้น แล้วพอมาสืบค้น ปรากฏว่า Shin Se-kyung (ชิน เซคยอง) เล่นเรื่องนี้ด้วย แถมได้รับบทนำอีกต่างหาก (มีความประทับใจเธอเป็นพิเศษครับ เนื่องจากหลายปีก่อนผมเคยติดสอยน้องชายไปร่วมงานเทศกาลหนังปูซาน แล้วได้ร่วมงาน session เดียวกับเธอด้วย ตอนนั้นเซคยองยังเป็นดาราดาวรุ่งอยู่เลย และเธอเป็นดาราเกาหลีเพียงไม่กี่คนที่พูดคุยกับพวกเราแบบไม่ถือตัว เป็นกันเองมาก ๆ) นอกจากนี้ยังได้รู้จัก Ricky Kim พระเอกลูกครึ่งสุดหล่อที่กำลังมาแรงทีเดียว ได้ดูเขาพาลูก ๆ มาออกรายการเรียลลิตี้โชว์ ลูก ๆ ของเขาที่เป็นลูกครึ่งน่ารักน่าชังจริงเชียว

ข้อเสียของรถบัส นอกจากปัจจัยแทรกเช่นรถติดแล้ว ประการแรก เวลานั่งนาน ๆ มันจะอึดอัดครับ เพราะที่เกาหลีเวลาอยู่ในที่ร่ม เขาจะชอบเปิดฮีทเตอร์ หรือไม่เปิดเลย เพราะอากาศข้างนอกมันหนาว เวลาอยู่บนรถไฟฟ้า อากาศมันจะถ่ายเทกว่า แต่เวลาอยู่บนรถบัสนาน ๆ อากาศมันไม่ค่อยถ่ายเท อึดอัดน่าดูเลยครับ แล้วอย่างตอนขากลับ ผู้โดยสารเกาหลีบางคนก็เดินไปบอกโชเฟอร์ให้เปิดแอร์เลยด้วยซ้ำ แต่เหมือนว่าโชเฟอร์จะไม่นำพา ก็นั่งกันไปแบบร้อน ๆ อับ ๆ จนถึงโซลนั่นแหละครับพี่น้อง -_-


ประการต่อมา เหมือนว่าทางเกาหลีเขาอยากให้นักท่องเที่ยวต่างชาติใช้บริการระบบรถไฟฟ้ามากกว่ารถบัส เพราะอย่างสถานี Express Bus Terminal ในกรุงโซลนั้น จากประสบการณ์ตรง ถ้าเป็นชาวต่างชาติจะหาทางไปสถานี หรือซื้อตั๋ว ลำบากยากเย็นมาก เพราะป้ายบอกทาง ซุ้มขายตั๋ว หรือแม้แต่ตั๋วเอง ทุกอย่างเป็นภาษาเกาหลีหมด มีภาษาอังกฤษแซมมาเล็กน้อย เรียกว่าต้องใช้ sense กันอีกแล้วล่ะงานนี้ เดินหากันให้วุ่นเลย (ขณะที่ในเมืองปูซาน ดูเหมือนว่าที่สถานีขนส่งจะมีป้ายบอกเป็นภาษาอังกฤษชัดเจนกว่า)

สำหรับเพื่อน ๆ ที่ชอบเล่นเน็ต หรือต้องการใช้ Wi-Fi บนรถไฟฟ้าที่เกาหลีเขาจะมีเครือ ข่าย Wi-Fi ของ T wifi และ Olleh อยู่นะ สัญญาณดีมาก 4 ขีดตลอด แต่เพื่อน ๆ อาจจะต้องซื้อ SIM หรือบัตรเติมเงินก่อน เท่าที่จำได้ ตอนลงจากสนามบินจะมีบูธขายอยู่ แต่ราคายังไม่ค่อย friendly เท่าไหร่ เมื่อเทียบกับที่ญี่ปุ่นที่พยายามทำโปรอย่างหนักเพื่อเอา ใจนักท่องเที่ยวชาวไทย (ล่าสุดผมนี้อึ้งเลย เห็นโฆษณาโปร SIM เจ้าหนึ่ง คิดแล้วเสียค่าบริการ internet ในญี่ปุ่นตกแค่วันละ 100 บาทเท่านั้น)

12301490_10153085344745807_2764481273252745965_n


อีกสิ่งหนึ่งที่เตะตาโดนใจ ก็คือ ป้ายโฆษณาต่าง ๆ อย่างเช่น โฆษณาคลินิกศัลยกรรม ที่เขาเหมือนจะพยายามใช้นางแบบที่เคยผ่านมีดหมอให้เห็นกัน จะ ๆ เป็นจุดขายไปเลย ว่าถ้ามาทำคลินิกชั้นแล้ว รับประกันว่าสวยแน่ ๆ หรืออีกอันที่ผมแอบฮาก็คือ โฆษณาเกมออนไลน์ ที่ฮิตมากในเกาหลี พระเอกเกาหลียอดนิยมหลายคน (รวมทั้งพี่ชางดองกัน) รับเป็นพรีเซ็นเตอร์ เราก็จะได้เห็นภาพพระเอกนางเอกเหล่านี้ติดเกมกันงอมแงมเลยนะฮะ (นี่ยังไม่นับรวมโฆษณาคาสิโนอีก 555)

 

 

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s