Advertisements

Just another WordPress.com site

CONFESSIONS


เพื่อนให้ยืม ‘CONFESSIONS’ มาครบปี ไม่ได้ฤกษ์ดูเสียที ฮา…
พอดีเพิ่งไปดูหนัง KANANO ของ ผกก. Tetsuya Nakashima มา ก็เลยถือโอกาสนี้เก็บเสียเลย

b71ae16b047263f3fc259ed014e919e7

วงการหนังญี่ปุ่นนี่ไม่สิ้นผู้กำกับดีจริง ๆ ถ้าทศวรรษ 2000 มี Shunji Iwai ทำหนังวัยรุ่นมาสเตอร์พีซอย่าง ‘Lily Chou-Chou’ ที่สร้างความตราตรึงมาแล้ว ทศวรรษ 2010 ก็ได้ Tetsuya Nakashima มาสืบทอดตำนาน

ความโดดเด่นในผลงานของ ผกก. นาคาชิมะ ก็คือ เทคนิคการเล่าเรื่องด้วยภาพ จะเห็นได้ว่าทุกฉากทุกตอนผ่านการบรรจงออกแบบมาอย่างดี ไม่ว่าจะเป็นการใช้หลัก contrast ของภาพและเนื้อหา การใช้มุมกล้องแบบสังเกตการณ์ประหนึ่งว่าผู้ชมเป็นถ้ำมองที่กำลังแอบสอดส่อง ชีวิตของตัวละคร การถ่ายทอดด้วยมุมมองแปลก ๆ ผ่านกระจกโค้งที่แสดงถึงความบิดเบี้ยวและการเว้นระยะห่างของตัวละคร รวมทั้งการใช้มุมกล้องแบบ bird eye view ที่ให้ความรู้สึกประหนึ่งว่ามีใครสักคนกำลังเฝ้ามองเราอยู่(หรือมีคนที่ กำลัง playing God ชักใยเหตุการณ์อยู่เบื้องหลัง)

confessions2 confessions-movie21

เรื่องเนื้อหาคงไม่พูดแล้วกัน เพราะมีคนรีวิวไว้เยอะแล้ว (และหนังก็เก่าพอสมควรแล้ว) แต่จะขอหยิบยกประเด็นที่น่าสนใจ 2 เรื่องได้แก่ 1) การวิพากษ์ กม. คุ้มครองเยาวชน และ 2) ปรากฏการณ์ Echo Chamber บนอินเตอร์เน็ต

เรื่องแรก… ที่จริงก็อึ้งตั้งแต่เด็กแล้วแหละ เพราะเคยมีการ์ตูนญี่ปุ่นแนว dark comedy เรื่อง HAPPY PEOPLE เคยพูดถึงประเด็นนี้ไว้ เด็กวัยคะนองไปขับรถชนคนตายด้วยเจตนา แล้วก็ลอยนวล จนลูกของเหยื่อที่เจ็บแค้นต้องใช้ศาลเตี้ยเอาคืน

ที่ญี่ปุ่นมีการวิพากษ์เรื่องนี้กันอย่างหนาหูจนถึงปัจจุบัน ทุกปี ๆ จะมีคดีสะเทือนขวัญที่ผู้ลงมือเป็นเด็กวัยรุ่น แล้ววายร้ายน้อยเหล่านั้นก็ได้ีรับความคุ้มครองมาตลอด (อย่างคดีล่าสุดเพิ่งจะเกิดเมื่อเดือนที่แล้วนี้เอง เด็กชายวัย 13 ปีถูกแทงตายและคนร้ายลอยนวล
http://www.japancrush.com/…/gruesome-murder-of-kawasaki-sch…)

คดี จุนโกะ ฟุรุตะ เมื่อหลายสิบปีก่อน ที่ถูกแก๊งนักเรียนชายลักพาตัวไปกักขังหน่วงเหนี่ยวและข่มขืนนานแรมเดือน ก่อนจะฆาตกรรม นั่นก็เป็นความจริงที่น่าหวาดผวามาก
http://pantip.com/topic/30387413

เรื่องที่สอง… ปรากฏการณ์ Echo Chamber ในหนังญี่ปุ่นร่วมสมัย 2 เรื่อง ทั้ง Lily Chou-Chou และ CONFESSIONS ต่างก็พูดถึงประเด็นเกี่ยวกับโลก online ที่เป็นเสมือนบ้านหลังที่ 3 ของวัยรุ่นสมัยนี้ สิ่งที่น่ากลัวก็คือวัยรุ่นที่เปลี่ยวเหงาจำนวนหนึ่งเลือกใช้โลกเสมือนเป็น ที่ปลดปล่อยจินตนาการด้านลบของตน และในสังคมปิด (closed society of internet) ที่เป็นแหล่งมั่วสุมของกลุ่มเด็กมีปัญหา มีการเผยแพร่ความคิดความเชื่อวิปริตผิดเพี้ยนไม่ต่างจากลัทธิอุบาทว์ ซ้ำร้ายแทนที่จะมีคนคัดค้านทัดทาน ก็กลับมีแต่คนคอยยุยงส่งเสริม ทำให้วัยรุ่นบางคนหลงผิดและก่อเหตุสะเทือนขวัญขึ้นมา

กรณีนี้ไม่ได้เกิดขึ้นเฉพาะในญี่ปุ่นเท่านั้น แต่ในอเมริกาช่วง 2-3 ปีหลังมานี้มีคดีเด็กวัยรุ่นก่ออาชญากรรมโดยได้รับแรงกระตุ้นจากห้องลับใน โลกเสมือนเหล่านี้ ซึ่งเป็นผลมาจากการเลือกรับแหล่งสาร และได้รับการตอกย้ำสารที่ผิด ๆ (ผมเคยเขียนเกี่ยวกับประเด็นนี้ไว้ครับ ใครสนใจตามไปอ่านได้ https://www.facebook.com/notes/albert-potjes/takedownjulienblanc-%E0%B8%AD%E0%B8%A2%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B8%9B%E0%B8%A5%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%A2%E0%B9%83%E0%B8%AB%E0%B9%89%E0%B8%84%E0%B8%99%E0%B8%8A%E0%B8%B1%E0%B9%88%E0%B8%A7%E0%B8%A5%E0%B8%AD%E0%B8%A2%E0%B8%99%E0%B8%A7%E0%B8%A5-3/10152493713738202)

2094c8ea-6402-4ec0-84e7-034d67be64ab

หนังวิพากษ์สังคมญี่ปุ่นของ Tetsuya Nakashima ทั้ง 2 เรื่อง จะว่าไปมันก็ไม่ได้ฟันธงชัด ๆ ว่าใครผิดใครถูก ทั้งเด็กนักเรียน ครู หรือพ่อแม่ ต่างฝ่ายต่างก็มีดีมีเลวคละเคล้ากันไป (ขณะที่สังคมมักจะพยายามผลักภาระให้ใครคนใดคนหนึ่งเป็นคนรับผิดชอบ) เอาเข้าจริงแล้ว การที่คนเราที่หลอกลวงกัน หรือทำร้ายทำลายกัน ปมเหตุหลัก ๆ ก็ล้วนแต่มาจากการโหยหา “ความรัก และ การยอมรับ” เท่านั้นเอง และปัญหาก็คือว่าปมเหล่านี้ไม่ได้รับการตอบสนอง พวกเขาจึงหาทางออกด้วยวิธีคิดและวิธีการที่บิดเบี้ยว บางทีก็น่าฉงนใจว่า ทำไมเรื่องพื้น ๆ แค่นี้ถึงได้กลายเป็นเรื่องใหญ่โตที่เต็มไปด้วยความสลับซับซ้อนไปได้

และสิ่งหนึ่งที่ช็อคคนดูก็คือการแฉฮีโร่อย่างอาจารย์ซากุระมิยะตั้งแต่ต้นเรื่อง(ตามสไตล์ของ ผกก.นากาชิมะ ที่ชอบแง้มความจริงซัดคนดูแบบจะ ๆ ตั้งแต่เปิดเรื่องไปเลย) จะว่าไปมันก็สะท้อนถึงการโหยหาที่ยึดเหนี่ยว การโหยหาบุคคลในอุดมคติ ซึ่งเอาเข้าจริงแล้วมันก็ไม่มีใคร perfect หรอก ทุกคนมีจุดบกพร่องเหมือนกัน

ตามมุมมองของเรา สังเกตได้ว่าหนังญี่ปุ่นหลาย ๆ เรื่องตั้งแต่ยุค 90 เป็นต้นมาจะมีการถ่ายทอดประเด็นการปีนเกลียวของคนต่างยุคสมัยค่อนข้างมาก ช่วงยุค 90 จะเป็นบริบทความขัดแย้งระหว่างคน gen B กับ gen X ส่วนหนังยุคปี 2000 เป็นต้นมา คน gen X & Y ก็ขยับขึ้นมาเป็นผู้ใหญ่แล้ว คู่ปรับกลายเป็นเด็ก ๆ gen M บริบทความขัดแย้งก็จะแตกต่างออกไปแล้ว

cdf24b081e3a48283e4a9daca4cfba8a confessions_milk_kids

Advertisements

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s