Just another WordPress.com site

The Artist


 

พึ่งไปดูมาเมื่อวาน (ด้วยแรงบันดาลใจหลายอย่าง 555)

The Artist ไม่ได้เป็นแค่หนังขาว-ดำ แต่มันยังเป็นหนังเงียบเสียด้วยสิ!
แต่อย่าเพิ่งคิดว่ามันจะเป็นหนังที่ น่าเบื่อ เพราะตลอด 2 ชั่วโมงเต็ม คุณจะได้ยิ้มมุมปาก หัวเราะฮ่าๆ หรือแอบน้ำตาซึมในบางฉาก เรียกได้ว่าสุขเศร้าเคล้าน้ำตา ครบรสจริงๆ

หนังว่าด้วยเรื่องราวการเปลี่ยนผ่านของ ‘ยุคหนังเงียบ’ ไปสู่ ‘ยุคหนังมีเสียง’ และชะตาชีวิตของคู่พระนางที่สวนทางกัน โดย George ที่เคยเป็นพระเอกหมายเลขหนึ่งในยุคหนังเงียบนั้นต้องกลายสภาพมาเป็นดาราตกกระป๋อง ขณะที่ Peppy ดาราตัวประกอบที่แอบชื่นชอบ George ก็กลายมาเป็นดาวจรัสแสงในยุคหนังมีเสียงแทน

3-4 อย่างที่ผมประทับใจเป็นพิเศษในหนังเรื่องนี้ก็คือ…
– นางเอก (Bérénice Bejo) ไม่คุ้นหน้าเลย แต่เรื่องนี้ สวยโก๊ะ โดนใจมากครับ
– ฉากบันไดเวียนในสตูดิโอ โอ้โห องค์ประกอบศิลป์งามแต๊ๆฮะ
– เนื้อเรื่องถ่ายทอดแบบง่ายสุดๆ! (เอาเป็นว่าไม่ต้องปีนบันไดดูแน่นอน) แต่ในความง่ายนั้นก็แฝงไว้ด้วยความบรรจง เรียกได้ว่าเก็บรายละเอียดสำคัญไว้ทุกฉากเลย
– การเต้น TAP พระนางในเรื่องเต้นแท็ปเข้าขากันสุดๆ เห็นแล้วอยากจะหัดเต้นแท็ปตามเลยล่ะ หุหุ (นอกจากนี้ยังนึกถึงท่าเต้นของวง Perfume ที่ญี่ปุ่นอีกด้วย อิอิ)

 

นางเอกลูกครึ่งอาร์เจน-ฝรั่งเศส Bérénice Bejo สวยเก๋แก่นโก๊ะ

 

พระเอก Jean Dujardin หล่อคลาสสิคปนทะเล้น

 

 

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s