Just another WordPress.com site

สำนวนอังกฤษ102 -> “เรื่องหมาๆ แมวๆ (5 / จบ)”


ณ คลองแครง สมรภูมิรบของหมาแมว

‘ทั่นแว้น’ นำทัพพรรคฮ่งๆวิ่งห้อไปบนพื้นปูนทางฝั่งซ้ายของคลอง

ขณะที่ ‘ทั่นแนว’ นำพลพรรคเหมียวๆวิ่งตะบึงไปบนพื้นซีเมนต์ฝั่งขวา

It’s dog eat dog!

มันเป็นการต่อสู้ที่ไม่มีใครยอมใคร!

ไม่เว้นแม้กระทั่งการใช้อาวุธชีวะเข้าห้ำหั่น…

 

“เอ้า พลแม่นธนูยิง!!”

ทั่นแนวสั่งลูกน้องระดมยิงธนูก้างปลาไปฝั่งตรงข้าม บางตัวโดนก้างตำร้องเป๋งๆ

ที่หนักกว่านั้น บางตัวโดนฟันปลางับ ครางอิ๋งๆ

 

“We’re the cat’s pyjamas!

(พวกเราสุดยอด!)

วันนี้พรรคฮ่งๆ จะกลายเป็นพรรคเอ๋งๆ!!”

ทั่นแนวกู่ก้องอย่างฮึกเหิม ตามด้วยเสียงตอบรับของลูกสมุนดังแม้วๆๆ กระหึ่ม

 

ฟากทั่นแว้น ก็ไม่ยอมน้อยหน้า หาหนทางโต้ตอบ

“หนอย มันจะมากไปแล้วนะเฟ้ย~ แบบนี้มันต้องเอาคืนทบต้นทบดอก…

เอ้า พวกเราส่งระเบิดเห็บไปกำนัลทางนั้นหน่อย!”

 

สิ้นเสียง… ระเบิดเห็บห่าใหญ่ถูกปาไปตกลงบนฝั่งแมว เห็บหมัดกระจุยกระจาย

ทำเอาพลพรรคแมวคันคะเยอจนเสียกระบวนทัพ

 

“ฮว่าๆๆ

We’re top dogs~

(พวกเราเป็นต่อ)

ทั่นแว้นโวกลับบ้างขณะที่ฝ่ายตนกำลังได้เปรียบ

 

= = = = = = = = = = =

ระหว่างที่ทั้งสองพรรคกำลังคุมเชิงกันอยู่นั้น…

เจ้าแมวจิ๋วแต่แจ๋ว ดาปั๊ม’ เหลือบไปเห็นกล่องปริศนาเข้า จึงตะโกนบอกพวก

“พวกเรา~ นั่นไงกล่องคาโมเอล! มันลอยอยู่นั่น!!”

 

ทุกสายตาหันเหไปอยู่ ณ จุดเดียว ทั้งพรรคหมาพรรคแมวต่างมุ่งหน้าไปยังจุดหมาย

ใครถึงก่อนมีสิทธิ์ก่อน…

 

และเป็นพรรคเหมียวๆที่ไวกว่า!

ทั่นแนวบัญชาให้ลูกพรรค 1 หมู่ต่อตัวเป็นสะพานแมวให้ตนเดินข้ามไป

ทั่นแว้นกลัวจะไม่ทันการณ์ จึงสั่งให้ลูกน้องกระโจนลงน้ำ ส่วนตัวเองวิ่งสุดแรงหมา

 

ขณะที่ทั่นแนวมาถึงกลางน้ำ และกำลังก้มลงจะหยิบกล่องคาโมเอล

ทั่นแว้นก็พุ่งกระโดดเข้าใส่จนทั่นแนวเซตกน้ำ

แรงกระแทกทำเอาสะพานแมวขาดผึง พลพรรคแมวแตกกระสานซ่านเซ็นไปตัวละทิศตัวละทาง

ตามมาด้วยศึกตะลุมบอนหมาแมวในคลอง

โดยมีทั่นแว้นกับทั่นแนวแย่งชิงกล่องคาโมเอลอยู่ตรงกลางน้ำ

ทั่นแว้นมือยาวกว่าจึงคว้าไว้ได้ก่อน ทั่นแนวยื้อแย่งเป็นพัลวัน

 

ทั่นแนว> “เอามานะ~ A dog in manger (ไอ้หมาหวงก้าง)

ทั่นแว้น> “มือใครยาวสาวได้สาวเอาสิเฟ้ย~”

ทั่นแนว> “หนอย… กี่ปีๆ แกนี่ก็ยังแสบไม่เปลี่ยน!”

ทั่นแว้น> “แกเองก็ไม่เบาเลยนี่ ข้าว่าแมวโฉดๆอย่างแกน่าจะซี้ม่องเซ็กไปได้ตั้งนานแล้ว!”

ทั่นแนว> “A cat has nine lives. (แมวน่ะมี 9 ชีวิต)”

ทั่นแว้น> “ถ้าพวกเรายังได้อยู่ในบ้านนั้น ก็คงไม่ต้องออกมาระหกระเหินกันแบบนี้…”

ทั่นแนว> “Lie down with dog, get up with fleas! (คบคนพาลพาลพาไปหาผิดแท้ๆเชียว!)”

 

คู่รักคู่แค้นอย่างทั่น ‘แว้น’ และทั่น ‘แนว’ เคยอยู่ร่วมชายคาเดียวกันมาก่อน…

ทั้งสองเคยเป็นมิตรที่ดีต่อกัน

แต่แล้ววันหนึ่งทั่นแนวก็ต้องถูกเจ้าของตะเพิดออกจากบ้าน เพราะดันไปทำจานลายครามแพงแสนแพงแตกยกชุด

ทั่นแนวรู้สึกเจ็บแค้นมากๆ!… เพราะที่จริงแล้วทั่นแว้นเป็นตัวชวน แถมยังโบ้ยให้มันซวยอยู่ฝ่ายเดียว

ถึงแม้ว่าต่อมาทั่นแว้นจะถูกไล่ออกจากบ้านเช่นกันเพราะก่อวีรกรรมไว้เยอะ แต่นั่นก็มิอาจจะชดเชยความเจ็บช้ำน้ำใจของทั่นแนวได้เลย

 

= = = = = = = = = = =

 

“นี่ไม่ใช่เวลามารำลึกความหลัง เรื่องระหว่างเรามันต้องจบลงตรงนี้!

ทั่นแนวขู่อาฆาตฟ่อๆๆ ยื้อยุดฉุดกระชากกล่องคาโมเอลกับทั่นแว้น พลางข่วนโจมตีเป็นระวิง

 

ระหว่างที่ทั้งคู่กำลังพัลวันพัลเกอยู่นั้น จู่ๆน้ำในคลองก็ไหลแรงซู่ เนื่องจากมีคนเปิดประตูระบายน้ำที่ต้นน้ำ

กระแสน้ำพัดพาเอาลูกสมุนหมาแมว สองหัวโจก และกล่องคาโมเอลลอยไป หมาละทิศแมวละทาง

จนมาถึงใกล้ๆทางสองแยก

 

แมวอ้วนอย่างทั่นแนวเริ่มจะอ่อนล้า มันพยายามว่ายทวนกระแสน้ำเอาชีวิตรอด

ขณะที่ทั่นแว้นสบายมากตามประสาหมาที่เก่งเรื่องว่ายน้ำอยู่แล้วแถมมีดีกรีเป็นถึงอดีตแชมป์เก่า

 

‘ทั่นแว้น’ว่ายตะกุยอยู่ตรงกลาง…

‘กล่องคาโมเอล’ลอยละลิ่วไปทางขวา…

ส่วน’ทั่นแนว’ ที่กำลังยืมใช้ท่าลูกหมาตกน้ำ ลอยไปทางซ้ายแบบผลุบๆโผล่ๆ…

ทั่นแนวต้องตัดสินใจเลือก! ระหว่างกล่องปริศนา กับชีวิตของอดีตเพื่อนคู่หู!!!

 

“ครั้งนี้ข้าขอไถ่โทษให้แกแล้วกัน!”

ทั่นแว้นเอ่ยวาจา สายตาแน่วแน่ ก่อนจะกระโดนไปงับคอทั่นแนวที่กำลังลอยเท้งเต้ง

มันช่วยชีวิตเกลอเก่าไว้ได้อย่างหวุดหวิด!

ขณะที่หมาแมวตัวอื่นๆ ก็ทยอยกันช่วยพรรคพวกและศัตรูขึ้นฝั่ง

 

= = = = = = = = = = =

 

“แค่กๆๆ เจ้าแว้น แกกำลังจะได้กล่องนั่นอยู่แล้วเชียว ทำไมกัน?”

ทั่นแนวถามขณะที่กำลังนอนแอ้งแม้งผึ่งตัวอยู่บนบก

 

“ชีวิตสำคัญ เพื่อนก็สำคัญ อีกอย่างถ้าเสียแกไปสักตัว ข้าก็ไม่มีคู่กัดน่ะสิ จริงแมะ?”

ทั่นแว้นที่เปียกมลอกมะแลกตอบอย่างอารมณ์ดี พร้อมขยิบตา

 

ทั่นแนว> “Your bark is worse than your bite! (ที่จริงแกก็ไม่ได้เลวร้ายอย่างที่คิด!)”

ทั่นแว้น> “แกก็เหมือนกัน~ ชั้นเองก็ต้องขอโทษด้วยกับเรื่องเมื่อก่อน…”

ทั่นแนว> “เอาเหอะ~ Let sleeping dogs lie. (อย่าไปรื้อฟื้นมันเลย)

ทั่นแว้น> “งั้นเรามาฉลองกันดีกว่า~ เอ้า มิวสิค!!!”

 

Cat and Dog

Friend and Foe

We fight, We fight

We fight like Cat and Dog!…

“บรู๊ววว…..!!! ม๊าววว…..!!!”

 

= = = = = = = = = = =

 

ขณะที่หมาแมวกำลังเริงร่ากับการฉลองปรองดองอยู่นั้น…

กล่องปริศนาก็ลอยละล่องมาจนถึงสุดปลายคลองซึ่งเป็นที่รกร้าง

เจ้า ‘ต๊อตตี้’ ตูบน้อยลูกเสี้ยวชเนาเซอร์เห็นเข้าจึงคาบมาด้วยความตื่นเต้น

“ฮ่ง ฮ่ง ปู่ซัดดำดูสิครับ นี่กล่องอะไร?”

 

“หา~ นี่มันกล่องคาโมเอลของข้านี่นา! หงิงๆๆ”

ปู่ซัดดำหมาลูกเสี้ยวสปิทซ์ผู้มีแต้มดำที่ตาข้างขวา ยิ้มร่าดีอกดีใจ

ใครเลยจะรู้ว่าอดีตหัวหน้าพรรคฮ่งๆจะมาหลบซ่อนตัวอยู่อย่างสันโดษในที่เช่นนี้?!?

 

“ข้างในมีอะไรเหรอครับท่านปู่?”

ต๊อตตี้น้อยถามด้วยความฉงนสนเท่

 

แล้วคุณผู้อ่านล่ะ… อยากรู้มั้ยว่ากล่องปริศนาใบนี้ที่หมาแมวยื้อแย่งกันแทบตาย

ข้างในมีอะไร???

 

ทั่นปู่ซัดดำเอาอุ้งมือประทับลงบนกล่อง แล้วฝากล่องก็เปิดเด้งออกมาทันที

ข้างในมีกระดูกเทียม ลูกบอล และจุกนม ที่เจ้าของเก่าเคยให้ปู่ซัดดำเอาไว้ตั้งแต่ยังเล็ก

ปู่ซัดดำงับกระดูกมาคาบอย่างสดชื่น มือซ้ายเขี่ยลูกบอลเล่นไปด้วย เหมือนกลับไปเป็นหมาเด็กอีกครั้ง

 

แล้วเรื่องหมาๆแมวๆ ของเราก็จบลงแบบดื้อๆ และข้างๆคูๆ แต่เพียงเท่านี้ ;-P

 

;-> :-> ;-> :-> ;-> :-> ;-> :-> ;-> :->

è  THE END (จบแล้วจ้าจ๋าจ๊ะ ^ ^)

 

 

;-> :-> ;-> :-> ;-> :-> ;-> :-> ;-> :->

 

 

เกร็ดความรู้ท้ายตอน

è  “แมวว่ายน้ำได้?!?” เพื่อนๆรู้หรือไม่ว่าที่จริงแล้วตามธรรมชาติ “แมวว่ายน้ำได้นะ และว่ายเก่งเสียด้วย!” โดยเฉพาะพวกแมวป่าที่จะว่ายข้ามลำธารหรือทะเลสาบ และแมวเอเชียบางจำพวกจะโปรดปรานการจับปลาสดๆจากน้ำเป็นอย่างมาก

แต่แมวบ้านนั้นถูกพวกเรามนุษย์นำมาเลี้ยงเสียจนเคยตัว มันไม่จำเป็นต้องว่ายน้ำไปหาปลาเอง

และไม่ต้องเจอกับอากาศร้อนจัดๆเหมือนในแอฟริกา ด้วยเหตุฉะนี้มันจึงไม่ค่อยถูกกับน้ำ มันจะเหวี่ยงถ้าเราสาดน้ำใส่หรือฝืนจับมันอาบน้ำ (แต่แมวเลี้ยงบางตัว ถ้าฝึกดีๆ จับมันมาอาบน้ำตั้งแต่เล็กๆ มันก็จะไม่กลัวน้ำนะจะบอกให้ ^ ^)

 

è  สำนวน ‘one’s bark is worse than one’s bite’ (เห่าดุแต่กัดไม่เจ็บ) พอจะเทียบเคียงกับสำนวนไทยอย่าง “ปากร้ายใจดี” หมายถึงคนที่ภายนอกดูแย่หรือน่ากลัวแต่ที่จริงแล้วไม่ได้เป็นอย่างที่เห็น

 

è  สำนวน ‘let sleeping dogs lie’ (อย่าไปปลุกหมาหลับ) หมายถึง การไม่ยุยงปลุกปั่น ไม่รื้อฟื้นเรื่องเก่าๆ ที่จะทำให้เกิดปัญหาตามมา โดยสำนวนไทยที่ใกล้เคียงได้แก่ “อย่าพื้นฝอยหาตะเข็บ”

Advertisements

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s