Just another WordPress.com site

สำนวนอังกฤษ99 -> “เรื่องหมาๆแมวๆ (2)”


 

>-|-|->

 

วะ ฮะ ฮ่า… นี่แหละโอกาสที่ข้ารอคอยมานาน พวกเราชาติแมวจะแซงหน้าชาติหมา!”

ทั่นแนวแมวยักษ์สีขาวขุ่นหัวหน้าพรรคเหมียวๆ หัวเราะร่วน

He looks like the cat that swallowed the canary.

(เค้าดูกระหยิ่มยิ้มย่อง)

พลางเอามืออวบๆ คลำกล่องปริศนาคาโมเอล หาทางเปิดมัน แต่เปิดเท่าไรก็เปิดไม่ออก…

 

ปัดโธ่ว้อย! งัดเท่าไรก็งัดไม่ออก แหม๋ว~ แหม๋ว~ แหม๋ว~”

ทั่นแนวร้องโวยด้วยความยัวะ พร้อมกับเอาเล็บแหลมข่วนกล่องดังแกรกๆ

ก่อนจะหันไปถามที่ปรึกษาคู่ใจ เสธ.ส้ม แมวลายเสือ

เท่าที่ดูแล้ว ข้าว่ามันน่าจะมีกลไกอะไรสักอย่าง   หรือไม่ก็… ต้องประทับด้วยรอยนิ้วมือของเจ้าของถึงจะเปิดกล่องนี้ได้

 

ดีล่ะ ถ้างั้นข้าจะต้องส่งสายสืบแมวไปล้วงความลับ ตัดหน้าไอ้เจ้าพวกด็อกอาร์มี่นั่นซะ!”

ทั่นแนวทิ้งท้าย…

 

= = = = = = = = = = =

 

สำหรับทั่นแนวแล้ว ไม่มีใครที่จะเหมาะกับภารกิจนี้ไปกว่า…

เมี้ยววว…!”

เสียงร้องหล่อๆ บาดใจนั้นดังออกมาจากเจ้าของเงามืดร่างสะโอดสะอง

สุดยอดวีรบุรุษแห่งอาณาจักรแมวนามว่า จี๋เทาส์

 

จี๋เทาส์รุดหน้าไปยังพรรคฮ่งๆอย่างรวดเร็ว โดยมี ดาปั๊ม แมวน้อยสีเปรอะเป็นผู้ติดสอยห้อยตาม

ทั้งสองซุ่มดูลาดเลาอยู่บนหลังคา

 

ได้กลิ่นแปลกๆมั่งมั้ย กระชาย? เจ้าจังโก้หมาหน้ายื่น หันไปถามเพื่อนยามด้วยกัน

 

นั่นใครน่ะ?

Don’t play cat and mouse with me!

(อย่ามาลับๆล่อๆกับชั้น!)

กระชายตะโกนทักผู้มาเยือนามวิกาล

 

ทะ-ด๊า หลบหน่อยพระเอกมา… ทั่นจี๋เทาส์มาแว้ว!”

ดาปั๊มพูดเปิดฉาก ขณะที่จี๋เทาส์นั่งเด่นเป็นสง่าอยู่หน้าพระจันทร์เต็มดวง

 

ฮ่งๆ ๆ ๆ   รนหาที่ตาย…

เดี๋ยวพวกแกจะไม่ได้กลับไปแบบเป็นๆแน่!”

หมายามนับ 10 ตัวเห่าข่ม สำทับด้วยคำขู่ของกระชาย

 

เฮ้อ ให้มันจริงเหอะ…

A barking dog never bites!”

(หมาเห่าไม่กัดหรอก!)

จี๋เทาส์ตอบกลับแบบยียวน

 

หนอยแน่ ปากดีนักนะแก แน่จริงลงมาซัดกันเลยสิว้อย!” จังโก้ท้าทาย

 

เฮ้อ…

You’re leading a dog’s life.

(พวกแกนี่ช่างน่าสังเวช)

เอ้า~ เอานี่ไปกินกันดีกว่า!”

จี๋เทาส์พูดพร้อมกับโปรยอาหารเม็ดของโปรดด๊อกๆลงไป

 

เฮ้ย นี่มันยี่ห้อ สุนัคก้านี่หว่า มีทั้งรสตับ เนื้อ หมู ไก่ ยะฮู้!” จังโก้ทำเสียงระรื่น

แถมยังมีรสชาเขียวกับกิมจิด้วยนะ ดีต่อสุขภาพ กระชายเสริม

 

พอพูดไม่ทันจบ จังโก้และกระชายก็กรูเข้าไปแย่งกันกินกร้วมๆกับหมายามนับสิบตัว โดยหารู้ไม่ว่าอาหารเม็ดพวกนั้นฉาบยาถ่ายอย่างแรงเอาไว้!

เหลือแต่ วาว่าหมาสีน้ำตาลอ่อนปากมอมตัวเดียวที่ยังครองสติไว้ได้ แต่ก็ไม่อาจครณามือยอดฝีมืออย่าง จี๋เทาส์ที่กระโจนลงมาอย่างเร็วปานสายฟ้าแลบพร้อมกับปล่อยท่าไม้ตาย

กรงเล็บพิฆาตปฐพีสะเทือน!!!”

เอ๋งๆ ๆ วาว่าส่งเสียงร้อง แล้วทรุดหมอบ

 

จี๋เทาส์วิ่งสับเท้าโดยมีดาปั๊มตายไปติดๆ จนมาถึงหน้าประตูพรรคฮ่งๆ

ดาปั๊มค่อยๆเปิดแง้มเข้าไป ฉับพลันก็ปรากฏเงาทะมึนของสุนัขร่างใหญ่ยืนจังก้าอยู่เบื้องหน้า

“We’re in the doghouse!

(พวกเรางานเข้าซะแล้ว!)

ดาปั๊มอุทานอย่างหวาดหวั่น…

 

;-> :-> ;-> :-> ;-> :-> ;-> :-> ;-> :->

 

-> To be continued!!!
 
 

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s