Just another WordPress.com site

ขับขี่ปลอดภัย… (safety ride course)


 
เพื่อนๆบางคนที่เคยตามข่าวของกระพ้ม อาจจะรู้แล้วว่า "ผมกำลังหัดเป็นผู้ใหญ่แว้น" 555
ที่จริงเมื่อก่อนไม่เคยคิดจะขี่มอเตอร์ไซค์เลย… ให้ตายพับผ่า
พึ่งมาได้แรงบันดาลใจแบบจริงจังเอาก็ปีนี้ตอนอายุ 30 แล้วนี่แหละครับ (แก๊แก่ หงำเหงือก)
เรื่องของเรื่องก็คือเวลาสะพายเป้ไปเที่ยวตจว. เราอยากเช่ามอไซค์มาขี่เที่ยวเล่นกินลมไง
เพราะเวลาไปเที่ยว ตจว. แต่ละที ถ้าไม่มีรถนี่ จะไปไหนมาไหนก็ลำบ๊ากลำบาก
อย่างตอนไปเกาะพะงันนี่เราเดินแต่ละวันเป็น 10 กิโลเลยมั้ง (แล้วที่พะงันนี่เส้นทางมันอันตรายมาก ถ้าขี่มอไซค์ไม่แข็งแล้วริไปขี่ เท่ากับหาเรื่องเจ็บตัวหรือฆ่าตัวตายเปล่าๆ)
 
เพิ่งมาเริ่มได้หัดจริงๆก็ตั้งแต่เดือนที่แล้ว
ตอนแรกตั้งใจว่าจะไปหาโรงเรียนสอน แต่ไม่มีเลย… T___T
เดือนที่แล้วได้ไปหัดออกถนนใหญ่ 2 ครั้งกับอาจารย์เพื่อนที่มหาชัย (รถรุ่นเก่าแบบ 4 จังหวะ)
ขี่ในซอยอีก 3 หน โดยมีน้องชายกับเพื่อนน้องเป็นติวเตอร์ (รถออโต้ทั่วไป)
ครั้งแรกที่ไปออกถนนใหญ่นี่โดนเต็มๆเลยครับ แบบขี่ไป 2-3 ชั่วโมงแล้วมาตายตอนจบ ไปล้มเอาตรงรางเหล็กเชื่อมทางรถไฟที่ตีเส้นตัดถนน (แล้วพอล้มได้ไม่ทัน 5 นาที ก็มีคนมาล้มตรงจุดเดียวกันเป๊ะๆ!!) เจ็บตัวไม่น้อยเลยล่ะครับ ได้แผลถลอกปอกเปิก เจ็บๆแสบๆไป 2-3 วัน (แล้ววันนั้นก็แต่งตัวได้อุบาทว์มาก "เสื้อยืด, ขาสั้น, รองเท้าแตะ, แถมหมวกกันน็อคก็ไม่ใส่")
ตัวเองยังคิดว่าโชคดีที่ไม่เป็นอะไรมาก และตั้งแต่นั้นมาเวลาจะขี่รถแต่ละครั้งก็จะระมัดระวังเป็นพิเศษ และไม่กล้าคะนองขี่เร็วๆอีก (เพื่อนมันสอน "เนื้อหุ้มเหล็ก" แล้วตอนออกถนนใหญ่แต่ละครั้งนี่มันอันตรายจริงๆ แล้วยิ่งถนนต่างจังหวัดนี่อย่าให้said! แถมบางทีเราก็ได้เห็นเหตุการณ์อะไรสยองๆอีก)
 
พอเกิดอุบัติเหตุครั้งแรก ผมก็เลยอยากจะไปเรียนให้เป็นเรื่องเป็นราวและสอบใบขับขี่ (ก่อนที่จะเอาชีวิตตัวเองไปเสี่ยง หรือให้สาวผู้โชคร้ายที่ไหนมาซ้อนท้าย ฮา~)
ก็พอดีรู้มาว่าที่ honda เค้ามี "คอร์สขับขี่ปลอดภัย" อยู่ ผมต้องจองตั้งร่วม 2 อาทิตย์แน่ะกว่าจะได้มาเรียนในวันนี้
แล้ววันนี้ก็แดดเปรี้ยงๆ ต้องขี่กลางแจ้ง ร้อนมากๆ! เหนื่อยมากแต่ก็สนุกมากๆ!!
 
สนามฝึกซ้อมที่ศูนย์รามคำแหงดีมากครับ ตรงส่วนที่ผมชอบที่สุดก็คือ "สลาลม" ตรงส่วนที่รู้สึกว่ายังทำได้ไม่ดีก็คงเป็น "การเลี้ยงรถในที่แคบ"
การได้มาเรียนกับอาจารย์ที่เป็นมืออาชีพแล้วก็ทำให้เรารู้สึกดีและมั่นใจขึ้น (แต่แหม อาจารย์ตอนก่อนจะให้ลงสนามจริง ดันเปิดพวกคลิปอุบัติเหตุมอไซค์ให้ันักเรียนดู เห็นแล้วแทบขี่ไม่ลงเลย ฮา~)
 
อย่างตอนให้เพื่อนหรือน้องชายสอนขับ บางทีเค้าก็ขาดทักษะในการสอนหรือสื่อสาร ทำให้เราไม่เห็นภาพไม่เข้าใจ หรือตกหล่นอะไรบางอย่างไป ขณะที่อาจารย์จะช่วยสอนพวกเรื่องเซฟตี้และเทคนิคต่างๆได้อย่างค่อนข้างกระจ่าง (ผมยังแอบขำ จำได้ว่าเคยอ่านเจอในอินเตอร์เน็ต มีคนสอนว่า "ตอนจะจับเบรค ให้ใช้ 2 นิ้วยื่นไปกำ" แล้วผมก็เห็นมีคนทำแบบนั้นเยอะนะ ตอนแรกๆที่ขับผมยังทำตามเลย ซึ่งอาจารย์บอกว่า "แบบนั้นไม่ถูก ต้องใช้ทั้ง 4 นิ้วกำ!")
 
ผมยังรู้สึกว่าที่เมืองไทยเราเนี่ยมีคนขี่มอเตอร์ไซค์กันเยอะ "แต่ส่วนใหญ่จะหัดกันเอง เป็นกันเอง เจ็บกันเอง"
คือเราไม่ได้เรียนอย่างถูกวิธีกันไง เรื่อง safety อะไรแบบนี้ของบ้านเราแย่มาก ถึงได้มีอุบัติเหตุเกิดกันบ่อยๆ (อาจารย์ยังบอกอย่างวันนี้ การฝึกเบรคเราทำกันแค่ไม่เกินชั่วโมง แต่ถ้าเป็นในญี่ปุ่นเค้าจะต้องเรียนเฉพาะตรงนั้นกันถึง 3 วัน!)
 
จบจากคอร์สนี้แล้ว ปลายเดือนผมก็จะไปสอบเอาใบขับขี่มอเตอร์ไซค์ แล้วเดือนหน้าก็จะเจียดเวลาไปเรียนรถแบบมีคลัทช์ด้วย (ลูกผู้ชายต้องขี่มอไซค์แบบมีคลัทช์ ขี่แบบออโต้มันติ๋ม ถ้าใครเป็นเซียนมอไซค์คงรู้ดี 555)
 
————————
 
ปล. ตอนแรกก็ feel แค่อยากจะขี่เป็น ขี่เล่นๆอ่ะ เอาแบบไปเช่ารถขี่ ตจว. ให้สาวซ้อนท้ายได้ แต่พอมาขี่จริงๆแล้ว มันก็ go so far ไปกันใหญ่ 555 (เป็นแบบนี้ทุกทีสิเรา ;-P ) แล้วเราก็ถือคติถ้าทำอะไรต้องทำให้ดีอยู่แล้ว (แถมยิ่งเคยล้มแล้วด้วย ประมาทไม่ได้) จากจะให้พอขี่ได้ มันก็กลายเป็น "ขี่แล้วต้องปลอดภัย" ด้วย เอวังฉะนี้แล…
"เอ้า สู้ต่อไป ทาเคชิ!!!" แลบลิ้น
 
 
 

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s