Just another WordPress.com site

‘ตัวคนเดียว – เที่ยวพะงัน – วันฟูลมูน’ (E.N.D)


‘ตัวคนเดียว – เที่ยวพะงัน – วันฟูลมูน’ (E.N.D)
 
วันที่ 8 มิ.ย.

ช่วง 7 โมงเช้าหลังจากฟูลมูนปาร์ตี้ ผมกับเพื่อนๆที่รีสอร์ตก็เหมารถแท็กซี่กลับบ้านกัน ผมกับเพื่อนๆพยายามต่อรองราคาแต่ไม่สำเร็จ พวกเราจะนั่งจากหาดริ้นไปหาดเทียนต้องเสียคนละ 200 บาท นอกจากนี้ก็มีฝรั่งที่แวะผ่านไปทางเดียวกันขึ้นรถด้วย รวมๆแล้วทั้งคันรถมีคนนั่ง 10-12 คน (คูณ 200 บาทเข้าไปครับ! โห ขับรถแค่ครึ่งชั่วโมงได้ 2,000 บาทขึ้น)

แต่เรื่องนี้ผมทำใจไว้ตั้งแต่วันมาเกาะพะงันแล้วล่ะครับ เพราะรู้ราคามาอยู่ก่อนแล้ว…..

รถมันเต็มครับ ข้างหลังแน่นเอี้ยด พี่คนขับเลยขอให้ผมไปนั่งข้างหน้า

 
พี่คนขับรถ และนายหน้า ซึ่งเป็นคนท้องถิ่นต่างก็ให้เหตุผลเดียวกันว่า….
ที่ต่อรองราคาไม่ได้นั้นก็เพราะผู้หลักผู้ใหญ่กำหนดมา!! (พวกผู้ประกอบการรายใหญ่และนักการเมืองท้องถิ่นนั่นแล)

ระหว่างทางพี่คนขับแกก็ระบายในฐานะคนท้องถิ่น พี่เค้าบอกว่า "เราก็ไม่อยากคิดแพงๆหรอก แต่ทีนี้ผู้ใหญ่สั่งมา เราจะไปขัดก็ไม่ได้"

พี่คนขับพูดต่อ "ฟูลมูนน่ะ ฝรั่งมันมาบุกเบิกกันแท้ๆ แล้วเราก็ไปเรียกเก็บเงินแพงๆ"   ที่ยังขายได้อยู่ก็เพราะมันติดตลาด ที่อื่นพยายามจะจัดฟูลมูนแต่ก็ไม่ติด (เท่าที่ผมรู้มาเดี๋ยวนี้มีเยอะจริงๆครับ ทั้งฮาล์ฟมูน, แอมเบอร์มูน ฯลฯ)

เรื่องหนึ่งฟังแล้วอึ้งครับ….
พี่โชเฟอร์เล่าให้ฟังว่า "ที่พะงันเนี่ยนะ บางทีก็ยังไม่ต่างจากบ้านป่าเมืองเถื่อนหรอก…" เรื่องของเรื่องคือเมื่อไม่นานมีคนโดนยิงเก็บระหว่างทาง (แล้วยิงผิดตัวด้วยนะ) พวกฝรั่งบนแท็กซี่คันที่มีเรื่องนั้นแตกตื่น วิ่งหนีกันกระเจิงเลย

 
อีกเรื่องที่ฟังแล้วน่าคิด….

คือใครที่เป็นเซียนเกาะพะงันจะรู้ว่า "พวกหาดทางฝั่งตะวันออกน่ะเข้าถึงยาก ไม่ค่อยมีถนนตัดผ่าน หลายหาดต้องนั่งเรือไปเท่านั้น!"

แต่พอการท่องเที่ยวบนเกาะบูมมากๆเข้า ตอนนี้ผู้ประกอบการบางรายเริ่มตัดถนนผ่านเข้าไปแล้วครับ…..

—————

แล้วเกาะพะงันเนี่ยที่จริงเป็นของไทยเราแท้ๆ แต่เจ้าของที่ทางและที่พักส่วนใหญ่เป็นชาวต่างชาติแทบทั้งนั้นแหละครับ

—————

ก็อย่างนี้แล แหล่งท่องเที่ยวที่ใดที่มีความนิยมมากๆ คนเราก็บุกรุกถากถางธรรมชาติเข้าไปเรื่อยๆ….


 
พวกเรากลับถึงที่พักราวๆ 8 โมง….

ผมกลับไปนอนที่ห้อง ปวดขาแบบสุดๆครับ!
แต่เนื่องด้วยส่วนตัวเป็นโรคนอนไม่หลับ
ก็เลยนอนพักแค่ 2 ชั่วโมงครึ่งจนขาหายปวด แล้วก็ออกไปลุยต่อ!

พอตื่นมาก็แวะไปกินข้าวต้มทะเลในรีสอร์ตตัวเอง….
อร่อยมากๆครับ! (จนเช้าอีกวันผมต้องกินซ้ำ)

ที่หาดเทียนที่ผมพักนี่….
คือข้อเสียเยอะครับ อย่างที่เล่าไปตั้งแต่แรกๆแล้วว่า "เดินทางลำบาก", "ทะเลมีแต่หิน" ฯลฯ

แต่ในข้อเสียเหล่านั้น ข้อดีก็มีครับ เช่น
– อาหารอร่อย (แต่ราคาจะแพงหน่อย ส่วนใหญ่จานละ 100 ขึ้น)
– พนักงานคนไทยบริการดีมาก
– ปลอดภัย!!!

 
ที่ผมเน้นคำว่า "ปลอดภัย!!!" นั้น…

เรื่องนี้สำคัญจริงๆครับ!
อยากให้เพื่อนๆเลือกที่พักให้ดีด้วย พนักงานไว้วางใจได้ และยิ่งมีตู้เซฟให้เราเก็บของยิ่งดี (ตอนก่อนไปผมกลัวเรื่องนี้มากครับ แต่โชคดีที่กลับมาสมบัติครบถ้วน ไม่มีอะไรหาย)

เรื่องของเรื่องคือ….
บ่ายวันนี้แวะไปกินข้าวที่ chocolate bungalow อีกหน เพื่อนฝรั่งที่นั่นเล่าให้ฟังว่า "มี 2 สาวเยอรมันที่พักอยู่รีสอร์ตหรูบนหาดยาวกุญแจหาย!!" (ที่จริงน่าจะถามชื่อรีสอร์ตนั้นมาด้วย)

ผมฟังแล้วงี่เง่าสุดๆครับ เพราะกุญแจมันไม่ได้หายในฟูลมูนปาร์ตี้หรอก แต่หายเพราะพนักงาน 2 คนที่รีเซฟชั่นหลับ เลยมีคนขโมยกุญแจไขเข้าไปในห้องของฝรั่ง 2 คนที่ว่านี้ บัตรเครดิต, ของมีค่า หายเกลี้ยง…. ทำเอาฝรั่ง 2 คนนั้นหัวเสียเลยครับ

 

วันนี้ผมเรื่อยเปื่อยครับ เพราะวันพรุ่ง (9 มิ.ย.) ต้องกลับแล้ว
ก็เลยอยากใช้เวลากับทะเลให้เต็มที่

เริ่มด้วยการทัวร์หาดในย่านใกล้เคียง (ในแถบตะวันตกเฉียงเหนือ)

ถ้าจำไม่ผิด ในภาพน่าจะเป็น "หาดสน" ครับ
อยู่ถัดลงมาจากหาดยาว

 

ถัดลงไปอีกก็จะเป็น "หาดเจ้าเภา" ครับ

(ที่จริงดูในแผนที่ถ้าเดินต่อลงไปอีกจะเป็นทะเลสาบแหลมสน แต่ไกลเป็นกิโลๆ เดินไม่ไหวและ -__-)

 

ย้อนกลับขึ้นไป….

ในภาพเป็น "หาดกรวด" ครับ
อยู่เหนือขึ้นไปจากหาดเทียน
สมชื่อจริงๆครับ! คือจะมีกรวดหินเยอะ
เป็นหาดส่วนตัวที่เหมาะแก่การอาบแดดเสียมากกว่า
ไม่ค่อยมีคนไทยพักหรอกครับ ส่วนใหญ่จะเป็นฝรั่ง

 

กลับมาที่ "หาดยาว" สุดรักของผม
(เสียดายที่ผมไม่ได้ถ่ายรูปมาให้เห็นบรรยากาศอันน่าใหลหลง)

ผมอยู่บนแถบตะวันตกเฉียงเหนือ ก็มักจะมาหมกตัวอยู่บนหาดนี้แหละครับ
บนหาดจะมีชาวต่างชาติมานอนอาบแดด, อ่านหนังสือกันอย่างเพลิดเพลิน
นอกจากนี้ยังมีร้านอาหารริมหาดน่านั่ง เปิดเพลงเร็กเก้คลอไปด้วย

——————-

วันนี้ผมมาดำสนอร์เกิลแถวๆนี้ 2-3 หนเลยครับ
ตรงช่วงกลางหาดยาว เดินหรือว่ายลงทะเลไป 4-5 เมตร จะมีจุดดำน้ำที่สังเกตง่ายๆ คือจะมีทางแหวกอยู่ตรงกลางของแนวหินเลยครับ ในแนวปะการังจะมีพวกปลาสีขนาดเล็กๆ 3-4 พันธุ์ แต่แถวนี้จะมีปลิงทะเลเยอะมากๆ! ดีอย่างที่ไม่เจอเม่นทะเล (แต่บางจุดโดยเฉพาะตามโขดหินใหญ่จะมีครับ)

รอบแรกผมเท้าเปล่าลงไป ขึ้นมาเหวอะเลยครับ เพราะทะเลแถวนี้หินกรวดจะเยอะมาก รอบหลังๆเลยต้องหารองเท้าลงไปด้วย

——————-

บนหาดนี้เหมาะสำหรับคนชอบดำน้ำครับ
นอกจากดำสนอร์เกิลง่ายๆแล้ว
แถวนี้ยังมีพวกศูนย์ของ padi สำหรับเซียนดำน้ำด้วย
และมีบางเจ้าที่จัดพวกทริปดำน้ำบนเกาะพะงันด้วยนะ

วันนี้ผมกำลังเกรียมได้ที่เลยครับ
มาเล่นทะเล 3 วันไม่เคยแตะซันบล็อคเลย
ดำได้เรื่องเลยล่ะ!!! 5555

เรื่องของเรื่องคือ….
พอดำสนอร์เกิลรอบแรกเสร็จ เดินขึ้นมาตัวดำๆถือแว่นดำน้ำมาด้วย
เจอสาวฝรั่งทักทายเลยครับ (ปกติวันก่อนๆ ผมต้องเป็นฝ่ายทักสาวก่อนตลอดเลย)
คุยกันยาวเลยครับ เธอชื่อเจนน่า (สาวอังกฤษอีกแล้ว 5555)
โอ้โหแล้วบิกินี่ของสาวเจ้าเซ็กซี่ไม่น้อย ทำเอาผมหวิวเลย อิๆ
ผมบอกคืนนี้จะแวะมากินเบียร์ที่หาดยาว เธอบอกถ้าเจอกันก็เข้ามาแจมกับพวกเธอได้ (เธอมากับกลุ่มเพื่อนหลายคนครับ)

แต่ปรากฏว่า……
พอผมกลับมาดำสนอร์เกิลรอบ 2 ที่นี่
ตอนขึ้นฝั่งเจอเธออยู่กับ boyfriend ฝรั่ง
จบข่าวเลยครับ T___T ฮา….

 

เย็นวันนั้น "งานเข้า" ครับ…. T__T  

สักตอน 5-6 โมงเย็นกลับมาที่รีสอร์ต พอดีเห็นมีฝรั่ง 2 คนเอาเรือคายัคมาพาย

ผมเห็นแล้วอดไม่ได้ครับ…
เพราะปกติเป็นผู้ชายพายเรืออยู่แล้ว (ชอบมาก) เลยไปขอเช่าเรือกับที่รีเซฟชั่นมาพายเล่นบ้าง

ตอนนั้นน้ำกำลังขึ้น ตอนแรกๆที่พายไปทางฝั่งหาดยาวก็ไม่มีปัญหาหรอกครับ แต่เกือบ 1 ชั่วโมงผ่านไป… ตอนที่ผมพายไปทางหาดกรวด ตั้งใจว่าจะไปให้ถึงโขดหินใหญ่แล้วก็จะพายกลับเข้าฝั่งอยู่แล้วเชียว….

คลื่นมันแรงมากๆครับ! ซัดเอาเรือไปติดหินโสโครก พายออกทะเลเท่าไรก็พายไม่ไปครับ ผมเลยตัดสินใจลากเรือขึ้นมาทั้งเท้าเปล่า แต่เห็นว่าไม่ไหวเพราะพื้นมีแต่หินกรวด ก็เลยกลับไปเอารองเท้าแล้วก็ผ่านไปเจอกับพนักงานรีสอร์ต (ตอนนั้นในใจคิดอยู่ว่า "ตูหาเรื่องแท้ๆ จะต้องจ่ายเป็นหมื่นมั้ยเนี่ย?")

พอมาถึงเรือ ลุงคนหนึ่งด่าผมเป็นชุดเลยครับ "ดูซิเรือลำละ 2 หมื่น ให้เช่าเรือชั่วโมงละ 60 บาท คุ้มมั้ยๆ?"   สักพักพนักงาน 3 คนก็มาช่วยกันกับผมยกเรือลงน้ำตรงที่พอจะพายไปได้ แล้วผมก็รีบจ้ำเรือขึ้นฝั่งเลยครับ

จากที่พยายามคิดบวกมาตลอด เย็นวันนั้นคิดบวกไม่ขึ้นเลยครับ…. (ลบอย่างเดียว ฮา….)

เย็นวันนั้นเซ็งมากครับ ถ้าหนีกลับกรุงเทพได้ก็คงกลับไปแล้ว…
พอหลังจากไปอาบน้ำสงบสติอารมณ์ก็เลยเข้าไปจ่ายเงินค่าเช่าเรือกับรีเซฟชั่นแล้วก็คุยด้วย

ผมก็บอกไป "ขอโทษ ไม่ได้ตั้งใจจริงๆ คลื่นมันแรงมาก คือถ้าจะให้ผมจ่ายค่าซ่อมค่าโป๊วตามจริงเท่าไร ผมก็ยินดีนะ!"

โชคดีครับเพราะพี่รีเซฟชั่นและพนักงานคนอื่นๆก็เข้าใจเรา พี่เค้าก็บอกไม่เป็นไรหรอก คิดแค่ค่าเช่าพอ พี่เค้ายังบอกตรงๆเลยว่า "ก่อนหน้านี้เคยมีลูกค้าเช่าเรือไปเล่น แล้วคงจะเจอปัญหาคล้ายๆผม เรือมันลอยหายไปเลย"

โดยส่วนตัวผมยอมรับผิดนะครับ เพราะส่วนหนึ่งเราก็ประมาทด้วย แต่ทั้งนี้ทั้งนั้นคือทางพนักงานเองก็ควรจะเตือนผมว่า "เออ ช่วงนี้คลื่นมันแรง อย่าไปเลย!" หรือควรจะมีคนมาคอยสอดส่องดูแลบนฝั่งด้วย ที่สำคัญคือถ้าทะเลของหาดคุณมีแต่หินกรวด ก็ไม่ควรให้เช่าเรือครับ!

แล้วเรือมันก็แค่ถลอกอ่ะนะ เพราะตอนผมพายกลับเข้าฝั่งมันก็ยังพายได้ไม่มีปัญหา ลุงแกย้ำแต่ว่า "2 หมื่นๆ" คือถ้าจะมาคิดค่าเรือกับผมจริงๆ ก็ควรจะหักลบค่าอายุใช้งานไปด้วยนะ!

ผมยังแอบคิดอยู่เลย…. "ตูรอดมาได้ก็บุญแล้ว!!!"

 

ค่ำๆเครียดๆ ก็เลยอยากหนีหน้าไปสักพัก….

ผมแวะไปกินข้าวค่ำที่ chocolate bungalows
จากนั้นก็ไปนั่งจิบเบียร์ริมหาดยาว บรรยากาศเย็นสบายมากๆ
(แอบถามหา "เจนน่า" ที่เจอตอนบ่ายๆด้วยนะ แต่ไม่เจอ ฮา…)

เสียอย่างน้ำทะเลมันขึ้นสูงครับ เวลาโดนเท้าเหวอะๆที ปวดแสบปวดร้อนไปหมด T__T

กินเบียร์หมดขวดตั้งใจจะไป Ju Ju Bar ที่อ่านเจอจากในไกด์บุ๊ค (ในนั้นบอกว่าเป็นบาร์ที่ขึ้นชื่อของหาดยาว) ปรากฏว่าหาเท่าไรก็หาไม่เจอครับ ถามคนแถวนั้นก็ไม่รู้ จนคนหนึ่งให้คำตอบมาว่า "มันเจ๊งไปแล้ว!~" (ใครที่เคยไป Ju Ju Bar รบกวนช่วยเล่าสู่กันฟังด้วย 🙂

รูปนี้ให้ดูทางลัดไปบังกะโลผมตอนมืดครับ (น่ากลัวโฮกๆ!)
ผมต้องพกไฟฉายติดตัวไปด้วย
คือรีสอร์ตผมนี่ ตอนกลางคืนไม่ค่อยมีใครเค้าออกมากันหรอกครับ
ยิ่งมอเตอร์ไซค์นี่เสี่ยงมาก

นี่ดีนะที่ระหว่างเดินไม่เจอเงาตะคุ่มๆ หรือแสงประหลาดๆ
ไม่งั้นทริปนี้คง extreme สุดๆครับ ฮา….

 

ผมกลับมานั่งซดเบียร์ต่ออีกขวดที่รีสอร์ต
พอดีเพื่อนๆโต๊ะข้างๆชวนไปนั่งด้วย
ก็เลยได้ทำความรู้จักกับเพื่อนใหม่ที่เคยเห็นหน้ากัน แต่ไม่เคยทักทายกัน

เพื่อนใหม่….
คนหนึ่งเป็นหนุ่มมาเลย์หัวโล้นบึกบึน (วันแรกที่เห็นผมคิดว่าคนไทย) มีนิคเนมว่า "Chief"
ส่วนอีกคนเป็นหนุ่มเยอรมันหน้าตาดีชื่อ "Nico" (เสียดายลืมถ่ายรูปมาให้สาวๆดู แต่ผมสงสัยว่านิโคนี่อาจจะไม่แมน ฮา…)

สรุปทริปนี้ก็เลยได้เพื่อนมา add Facebook ร่วมสิบคนครับ นี่ผมยังรับปากไว้เลยว่า "ถ้าใครแวะมากรุงเทพ แล้วผมว่างจะไกด์ให้" (แต่เอาจริงๆคงมีที่ติดต่อมาไม่กี่คนหรอกครับ และคงจะหนักไปทางหนุ่มๆมากกว่าสาวๆ T__T ฮา…..)

————–

คืนนี้พอแยกย้ายกันไป ผมนอนหลับเป็นตายเลยครับ เพราะคืนฟูลมูนก็แทบไม่ได้หลับนอนเลย แถมยังลุยมาทั้งวัน หลับสบาย…..

 

—– วันที่ 9 มิ.ย. —–
จะกลับบ้านแล้วจ้า……
ตื่นมากินข้าวต้มสุดโปรด แล้วตอน 10 โมงคนขับรถของรีสอร์ตจะไปส่งให้พร้อมกับคนอื่นๆ

ก่อนไปหย่อนทิปไป 100 บาท ให้กำลังใจพนักงานคนไทย (ผมว่าเวลาเราไปพักโรงแรมอะไรพวกนี้ แล้วยิ่งถ้าเค้าบริการเราดีๆ ให้ทิปไปเถอะครับ เพราะบางทีเห็นข้าวของอะไรแพงๆ แต่เงินส่วนใหญ่มันเข้ากระเป๋าพวกเจ้าของหมด พนักงานคนไทยแต่ละคนเงินเดือนไม่เท่าไรกันหรอกครับ)

——————

ไปถึงที่ท้องศาลาประมาณเกือบ 11 โมง
มีเวลาให้เดินเล่นอีก 2 ชั่วโมงก่อนลงเรือ
ก็เลยแวะไปหาอะไรกิน แล้วก็เดินหาซื้อของฝากให้พ่อ
แต่ที่พะงันนี่ไม่ค่อยมีของฝากอะไรที่โดดเด่นเลยครับ
(ผมได้เสื้อยืดฟูลมูน, ที่รองแก้วทำจากชุดดำน้ำ, กางเกงเลจากร้านผ้ามัดย้อม, แล้วก็พวกโปสการ์ดไปฝากพ่อ)

 

ขึ้นเรือตอนบ่าย 1 โมง….
ตอนแรกผมคิดว่าจะลองเจ้าอื่นดูบ้างครับ อย่างเช่น "ซีทราน" หรือไม่ก็นั่งเรือไปเกาะสมุยแล้วไปขึ้นรถไฟ แต่ทีนี้เห็นว่ามันราคาพอๆกัน (900 บาท) ก็เลยตัดสินใจกลับกับลมพระยาอีกครั้ง

บนเกาะพะงันนี่ อะไรๆก็มีแต่ "ลมพระยา" ครับ ไปร้านไหน, รีสอร์ตไหน มีแต่โปสเตอร์เรือลมพระยา ก็ต้องยกความดีให้ฝ่ายการตลาดของเค้าไป

เที่ยวกลับนี่จะเหงาๆหน่อย เพราะพวกฝรั่งส่วนใหญ่จะไปเที่ยวเกาะเต่ากันต่อ (แต่ก็ดีในแง่ที่ "ได้นั่งเรือสบายๆ")

 

ตอนนั่งเรือผ่านเกาะเต่า…
น่าเสียดายครับ ตอนแรกผมตั้งใจจะไปเกาะเต่าด้วย
แต่ทีนี้ถ้าไปมันก็เกินงบแล้ว แล้วที่สำคัญคือผมขอทางบริษัทลางานไว้ถึงแค่วันที่ 10 มิ.ย. น่ะครับ T_____T

ตั้งใจไว้ว่าจะทำงานเก็บเงิน แล้วปีนี้จะต้องไปเที่ยวเกาะเต่า+เกาะนางยวนให้จงได้!!!! 🙂

ตอนนั่งเรือไม่มีปัญหาหรอกครับ แต่ตอนนั่งรถกลับนี่สิ…. T__T
เที่ยวนี้ถึงได้เข้าใจเลยว่าทำไมบางคนถึงให้ฉายาว่า "เรือเลวลมพระยา"

รถออกจากชุมพรตอน 5 โมงเย็นครับ ขับไปตอนแรกๆก็ไม่มีปัญหาอะไร ผ่านไป 3 ชั่วโมงมีแวะให้กินข้าวด้วย (ผมกำลังจะกลับมาชมอยู่แล้วเชียวนะ!)

แต่พอวิ่งต่อไปได้ไม่ทันไร อยู่ๆรถก็จอดเป็นสิบๆนาทีเลยอ่ะ!!!
แล้วบนรถก็ไม่มีพนักงานมาบอกผู้โดยสารเลยนะว่ามันเกิดอะไรขึ้น ทีนี้พอพวกเราติดอยู่ในนั้นร่วม 20 นาที บางคนก็เริ่มเครียดแล้วไง สาวฝรั่งคนหนึ่งคลั่งเลยครับ ทุบประตูปังๆๆๆ พร้อมกับตะโกนดังๆ "ชั้นกลัว ข้างบนหายใจไม่ออก ชั้นอยากออกไปจากรถบ้านี่!"

สักพักรถถึงยอมเปิดประตู แล้วก็ได้รู้สาเหตุว่า "เพราะแอร์ของที่นั่งด้านบนเสีย" (ผมนั่งด้านล่างเลยสบายไป)

หลังจากนั้นรถก็จะต้องจอดแวะดูเครื่องเป็นพักๆ ทุก 20-30 นาที จนผมกลับมาถึงที่ข้าวสารตอนตี 2 ครึ่งน่ะ! (ที่จริงควรจะกลับถึงไม่เกินตี 1)

ขากลับนี่ผมตัดแต้ม ให้ลมพระยาแค่ 5/10 เลยครับ….
(ยังดีนะที่หนังบนรถสนุก ไม่งั้นอาจโดนตัดมากกว่านี้ ฮา….)

 

แต่ในเรื่องแย่ๆ ก็มักจะมีเรื่องดีๆแฝงมาเสมอ…

ตอนกลับได้เพื่อนสาวชาวอังกฤษอีกแล้วครับ
ตอนแรกๆก็เห็นว่ามากัน 2 คน แล้วเผอิญว่าได้ที่นั่งใกล้ๆกัน ก็มีเหตุบังเอิญให้คุยกัน แล้วก็ได้รู้ว่า "2 สาวเป็นพี่น้องกัน"
คือที่จริงผมปิ๊งคนน้องครับ เพราะแบบน่ารัก เซอร์กำลังดี
ส่วนคนพี่นี่เซอร์เกิ๊น… แบบไว้ผมเดรดล็อค, กระเยอะๆ, เจาะปาก, หิ้วกีตาร์
แต่พอคุยไปคุยมา คนพี่สาวดันคุยถูกคอกับผมครับ (เล็งน้อง ได้กิ๊กพี่แทน ฮา….)
2 สาวลงที่หัวหิน เพื่อไปพักที่รีสอร์ตหรูกับป๊ะป๋าที่บินมาจากอังกฤษ
เราก็เลยแลก contact กันไป แล้วถ้าสาวเจ้าแวะมา กทม. เราคงจะได้ไปเที่ยวกัน ^ ^

 

"มหากาพย์ก๊าบ เกาะพะงันของผม ก็จบลงเท่านี้ล่ะครับ"
ต้องขอบคุณเพื่อนๆด้วยนะครับที่อุตส่าห์ทนอ่านมา (ยืดไม่รู้จะยืดยังไง 555) และก็หวังว่าจะได้ความเพลิดเพลินและประโยชน์กลับไปบ้างไม่มากก็น้อย

ก่อนหน้าผมเคยมีเพื่อนต่างชาติที่เป็นแบ็คแพ็คเกอร์นะครับ พอเราได้รู้จักพวกเค้าก็รู้สึกว่า "มันน่าสนุกดี" แต่พอได้ไปสะพายเป้เที่ยวคนเดียวจริงๆมั่งถึงได้รู้ว่า "โคตรสนุกเลยครับ!~" (ติดใจแล้วเนี่ย ฮา….)

ตอนนี้กลับมา ที่บริษัทเรียกเข้าไปรับงานแล้วครับ (กลับคืนสู่โลกแห่งความเป็นจริง T__T)

นอกจากนี้ "ตัวดำเป็นถ่าน" (แบบที่คุณ "คนรักเกาะ" พูดไว้) พวกน้องสาวที่บ้านมันแซวว่า "เหมือนคนงานก่อสร้าง" 5555

ทำงานเก็บเงินๆๆ แล้วจะได้ไปเที่ยวอีก  ^ ^

บ๊าย บาย ครับ……

เออ เกือบลืม….
ก่อนไปทิ้งงบเที่ยวไว้หน่อยครับ

สำหรับใครที่อยากไปเที่ยวฟูลมูนที่พะงันแบบประหยัดๆ 5,000 บาทก็อยู่ครับ!!!
โดยแบ่งคร่าวๆคือ
-> ค่าเรือ+รถไป-กลับ ประมาณ 1,800 บาท
-> ค่าที่พัก 3 คืน ประมาณ 1,200 บาท (ที่พักราคา 300-400 บาทนะจ๊ะ)
-> ค่ากิน 3-4 วัน ประมาณ 1,200 บาท (มื้อหนึ่งขั้นต่ำ 50 บาทครับ)
-> ค่าก๊ง+ค่ารถงานฟูลมูน ประมาณ 1,000 บาท (อันนี้แล้วแต่คนครับ กินน้อยจ่ายน้อย กินมากจ่ายมาก)

ส่วนพวกเสบียงกรังนี่ ซื้อพวกขนมปังกับสเปรดดีๆไปตุน ก็จะช่วยได้ไม่น้อยครับ (หรือท่านอื่นอาจจะมีเมนูอื่น ก็สุดแล้วแต่ครับ)

ขอให้ท่านอื่นๆที่จะไปเกาะพะงันได้สนุกกันนะครับ!!!

 

:-> ;-> :-> ;-> :-> ;-> :-> ;->

Advertisements

7 responses

  1. •“”• GTB •“”•

    สุดยอดมากเลยครับ ขอบคุณมากจากใจจริง สำหรับสิ่งดีๆ ที่มอบให้ผมเลยนะครับผมกำลังหาข้อมูลไปอยู่พอดีเลย อยากไปมาก อยากไปพักผ่อนแบบคุณเลยนะ สุดยอดครับ ^^

    พฤษภาคม 1, 2010 ที่ 3:35 pm

  2. nat

    ขอบคุณสำหรับเรื่องราวที่สนุกสนานและเป็นประโยชน์นะคะ กำลังจะไปเที่ยวที่ฟูลมูนเหมือนกันค่ะ คิดว่าจะเป็นครั้งหนึ่งในชีวิต เก็บไว้เป็นความทรงจำ และหวังว่าคงจะสนุก โชคดีนะคะ

    ธันวาคม 8, 2010 ที่ 3:26 pm

    • ยินดีครับ ขอบคุณที่แวะมาเยี่ยมชมนะ
      และขอให้ระวังตัว + มีสติให้มากๆด้วย
      (พอดีพึ่งเกิดเรื่องกับผมมาหมาดๆเลยครับ 55)

      ธันวาคม 9, 2010 ที่ 2:25 pm

  3. numaun

    อ่านแล้วสนุกมากๆเลยค่ะ อยากทราบข้อมูลเพิ่มเติมเพราะจะไปเที่ยว ถ้าไม่รังเกียจช่วยแอดเฟสบุ๊คที่อีเมลล์เรา หรือขอช่องทางติดต่อหน่อยได้มั้ยคะ กำลังจะไปเดือน july นี้อ่ะค่ะ ขอบคุณค่ะ

    เมษายน 6, 2011 ที่ 2:45 am

    • ขอบคุณที่มาเม้นนะครับ มีอะไรก็ถามมาได้(ถ้าผมรู้นะ) คือไม่ได้ไปมา 2 ปีแล้ว ไม่รู้ว่าพะงันจะเปลี่ยนแปลงไปมากน้อยแค่ไหน?

      ปีนี้ก็กะว่าจะแวะไปในอีก 1-2 เดือนครับ (ถ้ามีงบพอ 55)

      เมษายน 6, 2011 ที่ 5:50 am

  4. may

    มีแต่ฝรั่งเลยเหรอคะ เริ่มจะกลัวแล้ว ว่าจะไปกะเพื่อน ญ 3 คนอ่ะคะ ตอนแรกว่าจะไปเอง แต่ดูๆแล้วท่าทางจะยากเลยดูหาทัวร์ยุคะ

    มกราคม 7, 2012 ที่ 7:35 am

    • คนไทยที่ไปเที่ยวก็มีนะครับ แต่เป็นส่วนน้อย
      คนไทยส่วนใหญ่ที่อยู่ก็เป็นชาวเกาะ เจ้าถิ่นนี่แหละครับ (ดีๆน่ารักๆก็มีครับ แต่ที่แสบๆก็มีอยู่พอสมควร)

      เอ… แต่ผมว่า full moon นี่เขามีกรุ๊ปทัวร์ด้วยเหรอครับ? -_-

      มกราคม 7, 2012 ที่ 8:13 am

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s