Just another WordPress.com site

1 วันกับ ‘เอมิ’ สาวนิฮองจินในถิ่นพะเยา (1)


1 วันกับ เอมิสาวนิฮองจินในถิ่นพะเยา (1)

 

            เอมิ เพื่อนสาวชาวญี่ปุ่นผู้น่ารัก, เซ็กซี่ และเฟรนด์ลี่ ที่ผมได้รู้จักในกรุงเทพเมื่อเดือนธันวาฯปีก่อน   เธอมาเป็นครูสอนภาษาญี่ปุ่นที่พะเยาได้ 2 เดือนแล้ว   และในเดือนธันวานี้ผมได้แวะมาทำธุระที่เชียงใหม่ จึงไม่อยากจะพลาดโอกาสนี้แวะไปเยี่ยมเธอ

 

            ก่อนจะไป ผมได้เขียนอีเมลและโทรไปคุยกับเธอบ้าง  

เธอบอกว่า จะมาจริงๆเหรอ ที่พะเยานี่ไม่มีอะไรเลยนะ!”

แต่สำหรับผมแล้วไม่เป็นไรหรอก ขอแค่ให้ได้พบเจอเธออีกก็พอ

 

            เรานัดกันวันศุกร์ที่ 7 เธอสะดวกหลังบ่าย 1 โมง   ผมจึงไปขึ้นรถที่สถานีขนส่งอาเขตตอน 10 โมง   หะแรกเข้าใจว่านั่งรถจากเชียงใหม่ไปพะเยาคงไม่น่าจะเกิน 2 ชั่วโมง   ที่ไหนได้ 3 ชั่วโมง! อะจ๊าก!! (วันก่อนผมพึ่งจะนั่งรถจากกรุงเทพมาเชียงใหม่ 10 ชั่วโมงเต็มๆ)

 

            รถบัสของที่สถานีอาเขตนี้จะมีชื่อเรียกเฉพาะว่า รถเมล์เขียว (เจ๊า)

แต่นอกจากสีเขียวเข้มของรถแล้ว บริการก็แทบไม่ต่างรถ บขส. ทั่วๆไป

กล่าวคือมีรถเมล์ร้อน กับรถแอร์ป.1, ป.2   ขาไปผมนั่งรถป.2 การขับและบริการถือว่าใช้ได้

ตรงเวลาและไม่ได้จอดแวะบ่อยพร่ำเพรื่อ   แต่ที่แย่ก็คือ ถนนหนทาง ที่ทั้งชันและ-

เลี้ยวลดคดเคี้ยว เส้นทางเดินรถจากเชียงใหม่ต้องอ้อมผ่านเชียงราย, ลำปาง ก่อนจะเข้าพะเยา

อีกทั้งถนนหลายๆส่วนก็กำลังซ่อมกำลังทำอยู่ จึงไม่น่าแปลกใจเลยว่าทำไมถึงได้ใช้เวลานานนัก

 

            ไปถึงที่นั่นตอนบ่าย 1 นิดๆ ผมโทรบอกให้เอมิมารอที่สถานี

ส่วนตัวเองขึ้นมอไซค์ 20 บาทแวะไปเช็กอินที่โรงแรม วัฒนา ที่อยู่ไม่ไกลจากสถานีตำรวจ

ผมเจอโรงแรมนี้จากอินเตอร์เน็ตและไกด์บุ๊ค ที่เลือกโรงแรมนี้ก็เพราะเห็นว่าราคาถูกดี

แถมอยู่ไม่ไกล สนนราคามีตั้งแต่ 100-280 บาท

           

ตอนแรกๆผมวาดภาพไว้ว่าโรงแรมนี้ก็คงจะมีสภาพไม่ต่างจากเกสต์เฮาส์ที่เคยเห็นมาแถวๆข้าวสารและในเชียงใหม่ ที่ถึงแม้จะถูกแต่ห้องก็ไม่เหลาเหย่จนเกินไป

แต่พ่อเจ้าประคุณเอ๊ย พอเปิดประตูห้องเข้าไปเท่านั้นล่ะ โอ้คุณพระคุณเจ้า มันช่างน่ากลัวจิงๆเยย หยั่งกะฉากในหนังผีไม่มีผิด ห้องย้อนยุค เรโทร๊..เรโทร ที่ทั้งเก่าและโทรมเหมือนคงสภาพเดิมโดยไม่ถูกแตะต้องมาสัก 20-30 ปี   ในห้องผนังลอกลาย มีเตียงเก่าๆแข็งๆ กับผ้าปูที่นอนถูกๆ

เก้าอี้หวาย และทีวีจอเล็ก 14 นิ้วรุ่นเก๋ากึ๊ก   แต่ในเมื่อจ่ายเงินไปแล้ว เอ้าอยู่ก็อยู่วะ! (หวังว่าคืนนี้กระพ้มจะไม่โดนผีหลอกนะ 55!)

 

            ผมรีบเดินกลับไปหาเอมิที่สถานี   เอมิสาวญี่ปุ่นร่างเล็ก หน้าตาคาวาอิ ผิวคล้ำเพราะชอบอาบแดด ที่ผมเคยเจอเมื่อ 1 ปีที่แล้วจะเปลี่ยนไปไหมนะ?  

พอไปถึงผมก็สอดส่ายสายตาหาเธอ   และหาเจอได้ไม่ยากนัก เนื่องด้วยหน้าตาและการแต่งตัวที่แตกต่างจากคนไทยทั่วๆไป   เมื่อเจอเธอแล้วผมจึงรีบเข้าไปทักทันที

“Hi Emi, it’s already 1 year!” ไฮ เอมิ เราไม่เจอกันตั้ง 1 ปี

“Really” จริงเหรอ?

ผมรู้สึกว่าเธอดูเป็นผู้ใหญ่ขึ้น และหน้าตาดูละม้ายคล้ายคนไทยมากขึ้น!

 

            เมื่อเจอะกันแล้วผมก็รีบชวนเธอไปเที่ยวทันที   เอมิบอกว่าถึงเธอจะมาอยู่ที่นี่ได้ 2 เดือนแล้วแต่ก็แทบไม่ค่อยได้ไปไหน   นอกจากไปสอนที่โรงเรียนแล้วก็กลับห้อง และเคยแวะไปที่อื่นๆบ้าง รวมทั้งที่กว๊านพะเยา 2-3 ครั้ง ซึ่งครั้งหลังสุดก็คือ งานลอยกระทง ของกว๊านฯที่ขึ้นชื่อ

 

            สำหรับที่แรก เรานั่งตุ๊กตุ๊กไปพระตำหนักกว๊านพะเยา ซึ่งผมอ่านเจอจากในไกด์บุ๊ค-

ของททท.ว่าเป็นแหล่งพันธุ์ปลา มีกิจกรรมท่องเที่ยว และร้านอาหารที่มีปลาจากศูนย์เพาะพันธุ์ปลาเป็นเมนูเด็ด

ค่าตุ๊กตุ๊กก็ 60 บาท ตามประสาที่เรา 2 คนมีหน้าตาแปลกถิ่น ดังนั้นจึงไม่แปลกที่จะโดนโขก

นี่แหละครับท่องเที่ยวไทย ไม่ว่าไปจังหวัดไหนก็โดนโขกทุกจังหวัด (ฮา) แต่ผมถือว่านานๆมาที

ก็ยอมควักกระจายรายได้ ช่วยๆกันไป

 

            ปรากฏว่าพอไปถึงแล้วเราทั้งคู่ต่างงงงวย เพราะที่นี่มันดูเงียบแบบแปลกๆ

แม้แต่เจ้าหน้าที่ประชาสัมพันธ์ที่ด้านหน้าก็ไม่มีสักคน   แต่ถัดเข้าไปไม่ไกลมีอะควอเรี่ยมตั้งอยู่

ผมจึงชวนเอมิเข้าไปดูเพื่อไม่ให้เสียเที่ยว ยังดีที่มีเจ้าหน้าที่เหลืออยู่คนหนึ่ง

ผมจึงถือโอกาสถามไปว่า ที่นี่ปิดแล้วหรือไง? ทำไมไม่มีอะไรเลยครับ

ลุงตอบว่า เคยมี แต่ตอนนี้เลิกๆไปหมดแล้วคำตอบนี้ทำให้ผมถึงบางอ้อทันที

            อะควอเรี่ยมของที่นี่ก็ไม่เลวนัก มีพันธุ์ปลาและสัตว์น้ำให้ได้ชมไม่น้อยทีเดียว

โดยมี ปลาบึก เป็นพระเอก   แต่ที่แย่ก็คือนอกจากอะควอเรี่ยมแล้ว ที่นี่ไม่เห็นมีอย่างอื่นตามที่ป่าวประกาศเอาไว้ในไกด์บุ๊คเลย ไหนล่ะล่องเรือชมกว๊าน?   ไหนล่ะปลารสเด็ด?   สงสัยว่าเวลาอ่านไกด์บุ๊คของ ททท. แล้วคงต้องหาร 2 เป็นอย่างน้อยล่ะมั้ง?

 

            ถัดจากนั้น ผมตั้งใจจะชวนเอมิไปนั่งเรือเล่นที่กว๊านพะเยาต่อ

เราจึงข้ามถนนไปหารถอีกฝั่ง   ผมเข้าใจแล้วล่ะว่าทำไมเอมิถึงไม่ค่อยได้ไปที่ไหนในพะเยา

ก็เพราะเธอเป็นผู้หญิงตัวคนเดียว และการเดินทางของที่นี่ไม่สะดวกเอาเสียเลย

บนถนนใหญ่นั้นไม่มีรถเหมาพวกตุ๊กตุ๊กหรือมอไซค์รับจ้างให้เห็นสักคัน  

และเนื่องด้วยผมยังไม่ได้กินข้าวเที่ยงเลย พอดีเจอร้าน น้ำเงี้ยว ข้างทาง ก็เลยชวนเอมิแวะ

ความจริงเอมิกินมาแล้ว แต่พอเธอเห็นอาหารหน้าตาแปลกๆที่ยังไม่เคยลิ้มลอง

เธอจึงสั่งมากินตามผม ผมสั่งเส้นขนมจีน เธอสั่งเส้นใหญ่

อืม อร่อยนะ เอมิออกปากชมเมื่อได้ชิมน้ำเงี้ยวรสเข้มข้น

ตอนคิดเงินผมถึงกับต้องร้องอู้ว้าว อะไรนะชามละ 10 บาท!”

ทีแรกคิดว่าฟังผิด เดี๋ยวนี้ยังมีของกินถูกๆขายอยู่ในประเทศไทยอีกเหรอเนี่ย?

นี่ล่ะข้อดีอย่างหนึ่งของการอยู่ชนบท

เพราะแม้แต่ในตัวเมืองเชียงใหม่เดี๋ยวนี้ข้าวของก็ราคาแพงไม่แพ้ที่กรุงเทพเลย

โดยเฉพาะย่านท่าแพที่มีชาวต่างชาติคับคั่ง จะกินข้าวทีมื้อหนึ่งก็ตก 40-50 บาทแล้ว

 

            กินกันเสร็จ เราก็รอโบกรถสองแถวกลับเข้าไปในตัวเมืองตามคำแนะนำของคนแถวนั้น   รอสักพักก็มีรถสองแถวสีฟ้าซึ่งอาจจะเป็นสายเดียวของเมืองนี้ผ่านมา   ในรถมีคนนั่งอยู่เต็มแล้ว แต่ก็มีหนุ่มพะเยาใจดีคนหนึ่งลุกให้เอมินั่งแทน  

รถไปสุดสายที่สถานีขนส่ง   เราตกลงราคาขอให้ลุงคนขับไปส่งต่อที่กว๊านในราคา 40

โดยบอกให้ลุงคนขับช่วยไปส่งที่ท่าเรือ แต่คนขับกลับจอดแค่ช่วงกลางๆของกว๊าน

เราจึงต้องเดินต่อไปอีกร่วม 2 กิโลฯ ท่ามกลางแดดเปรี้ยงๆ

            นี่ดีนะที่เอมิเป็นผู้หญิงลุยๆ เธอจึงไม่ค่อยจะมีปัญหา   สาวฮ็อกไกโดวัย 26 คนนี้เคยไปมาแล้วหลายประเทศ   และเคยไปเรียนที่ออสเตรเลีย 1 ปี ทำให้เธอพูดภาษาอังกฤษได้ดี   หลังจากนั้นก็ตระเวนเที่ยวสะพายเป้ เมื่อปลายปีที่แล้วเธอมาลองสเตย์ที่เชียงใหม่ 3 เดือน

ก่อนจะกลับไปญี่ปุ่นในปี 2007 เธอกลับไปทำธุรกิจส่วนตัวกับเพื่อนๆ และเรียนหลักสูตรครู

ก่อนจะตัดสินใจมาเป็นครูสอนภาษาญี่ปุ่นที่พะเยานี้

 

 

01

กว๊านพะเยา ทะเลสาบเวิ้งว้างกว้างใหญ่ ที่ให้ภาพสัมผัสราวกับทะเลจริงๆ

 

                กว๊านพะเยา แหล่งท่องเที่ยวขึ้นชื่อในอำเภอเมือง เป็นทะเลสาบที่ใหญ่ที่สุดของภาคเหนือ และใหญ่เป็นอันดับ 3 ของประเทศไทย   ตามแนวชายฝั่งที่เรียกว่า ชายกว๊าน

มีถนนตัดผ่านและมีร้านอาหารเรียงราย ดูคล้ายๆบรรยากาศของถนนตามชายทะเล

            เราใช้เวลาเดินไม่นานนักก็ไปถึงท่าเรือ ซึ่งแทบจะไม่มีนักท่องเที่ยวเลย   ค่าบริการนั่งเรือแจวเพื่อไปไหว้สักการะพระกลางน้ำ หลวงพ่อศิลา บนซากวัดติโลกอารามที่จมอยู่ใต้ทะเลสาบ แค่คนละ 20 บาทเท่านั้น พร้อมด้วยร่มกันแดดและเสื้อชูชีพกันจมน้ำ

 

 

02

ค่าเรือถู๊กถูก แค่คนละ 20 บาท ไปกว๊านเมื่อไร อย่าลืมไปอุดหนุน

 

 

            ทำไมถึงมาสอนที่พะเยาล่ะ? ผมถามเอมิระหว่างอยู่บนเรือ เพราะจริงๆแล้วเธอจะเลือกไปสอนที่กรุงเทพหรือเชียงใหม่ก็ได้ ไม่ใช่เมืองไกลปืนเที่ยงเช่นนี้

            เธอตอบว่าเพราะที่นี่มีนักเรียนน้อย ในฐานะครูใหม่ นี่เป็นโอกาสที่เธอจะพัฒนาการสอนได้อย่างเต็มที่ และถ่ายทอดความรู้ให้กับนักเรียนได้อย่างทั่วถึง

 

            เอมิเล่าว่าเธอเป็นครูญี่ปุ่นคนเดียวในโรงเรียน   เธอต้องสอนอาทิตย์ละ 6 วัน

วันธรรมดาช่วงเช้าคนที่มาเรียนส่วนใหญ่จะเป็นพวกแม่บ้าน พอตกเย็นก็เป็นพวกเด็กนักเรียน

วันเสาร์-อาทิตย์ก็มักจะเป็นพวกซาลารี่มัง (พนักงานบริษัท)

            เมื่อได้ฟังแล้วก็รู้สึกชื่นชม เพราะเธอมีความตั้งใจจริงตามแบบฉบับชาวญี่ปุ่น

 ไม่ใช่แค่คิดจะมาเล่นๆ หรือเลือกที่นี่เพราะว่ามีแคนดิเดทน้อย  

เพราะมีคนอย่างเธอ เด็กๆและผู้สนใจในพะเยาจึงมีโอกาสได้เรียนภาษาญี่ปุ่นกับเจ้าของภาษาตัวจริง

 

 

03

หลวงพ่อศิลา พระพุทธรูปปางมารวิชัย อายุหลายร้อยปี

 

                จริงๆแล้วน้ำที่นี่ไม่ลึกเท่าไรหรอก พี่หัวเรือบอกเราว่ามันลึกสัก 1-2 เมตร   ท่ามกลางแดดเปรี้ยงๆ ผมลองเอามือวักน้ำ อุณหภูมิเย็นกำลังดีเพราะอยู่ในช่วงหน้าหนาว

            เรือแจวหยุดจอดที่ศาลากลางน้ำ   เราสองคนแวะไหว้หลวงพ่อศิลา พระพุทธรูปหินที่ถูกกู้ขึ้นมาเพื่อให้คนบูชา   พี่คนพายเรือเล่าว่าข้างใต้นี้มีวัดเก่าแก่(วัดติโลกอาราม)ที่ถูกกลืนอยู่ใต้น้ำ

ซึ่งทางจังหวัดกำลังมีโครงการที่จะสร้างวัดกลางน้ำขึ้นใหม่ตรงจุดนี้ โดยยึดตามผังและสถาปัตยกรรมเดิม และจะมีทางเดินยาวจากชายกว๊านข้ามน้ำไปถึงตัววัด คาดว่าจะเริ่มก่อสร้างในปีหน้า และน่าจะเสร็จโครงการภายใน 2 ปี เมื่อนั้นวัดกลางน้ำแห่งนี้คงจะกลายเป็นอีกหนึ่งแลนด์มาร์กที่น่าดึงดูดใจของพะเยา

 

            ตอนกลับขึ้นฝั่งผมให้ทิปคนพายทั้งสองนิดหน่อยเพื่อเป็นสินน้ำใจ เพราะฝีพายทั้งสองบริการได้น่าประทับใจมาก  เราแวะซื้อชาเย็นจากร้านขายน้ำใกล้ๆ

            คิเร แม่ค้าร้านน้ำเอ่ยปากชมเอมิ

            ขี้เหร่ ภาษาญี่ปุ่นแปลว่าสวย แต่ภาษาไทยน่ะไม่ใช่ แม่ค้าพูดต่อ

            เอมิตอบแม่ค้าว่า ขี้เหร่ภาษาไทยแปลว่าไม่สวย

          แน่ะรู้ซะด้วย เธอบอกว่าเพื่อนสตาฟที่โรงเรียนสอนมา เธอหัดพูดภาษาไทยมา 2 เดือนแล้ว ตอนนี้พอจะพูดได้นิดหน่อย แต่เธอบอกว่าเธอมีปัญหาในเรื่องภาษาเหนือและการออกสำเนียงเหนือ ซึ่งแตกต่างจากภาษาไทยกลาง เธอคงจะสับสนน่าดู

 

 

:-> ;-> :->  :-> ;-> :-> :-> ;-> :->  :-> ;-> :->

 

Advertisements

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s