Just another WordPress.com site

2007


2007
 
เวลาผ่านไปเร็วเหลือเกิน แป๊บๆจะสิ้นปี 2007 แล้ว
ปีหน้าก็ 29 แล้ว (อีกไม่นานก็จะ 30 ยังไม่ได้ทำอะไรเป็นชิ้นเป็นอันให้กับตัวเองหรือใครๆเลย Crying)
 
ปี 2007 จริงๆมีความตั้งใจไว้มากพอดู
ตั้งแต่ต้นปีตั้งใจไว้ว่า
– "อยากเก็บเงินไว้เป็นทุนสมัครไปทำงานที่ญี่ปุ่น" (เพราะปัจจุบันนี้อยู่เมืองไทย ตัวเองนี่ดักดานเต็มที่แล้ว ถึงทางตัน ต้องหาจุดเปลี่ยนให้กับชีวิตตัวเอง)
– "จะตั้งใจทำงานเก็บเงินให้ได้สักเดือนละ 14,000" (น้อยนะนั่นถ้าเปรียบเทียบกับซาลารี่แมนอีกหลายๆคน)
 
แต่ความจริงที่เกิดขึ้นในปี 2007 คือ
– "ไอ้ทุนทำงานที่จะสมัครไปเนี่ย มันโคตรจะเอาเปรียบเลย พอเข้าไปคุยจริงๆมันไม่เหมือนกับที่เคยอ่านเจอ จะไปทีต้องใช้เงินเป็นแสนๆ" (จะบ้าเรอะ! ถ้าตูมีเงินเป็นแสนๆ ตูคงไม่ต้องสมัครไปทำงานเยี่ยงทาสแบบนั้นหรอก) พอเจอไม้นั้นเข้า ก็เลยจำต้องล้มเลิกความตั้งใจไป เฮ้อ….  ใจจริงอยากไปแจ้งพวกหน่วยงานราชการว่ะ ไอ้พวกที่เอาเปรียบหากินกับคนจนๆที่อยากไปต่างประเทศเนี่ย ขอให้กรรมติดจรวดด้วยเหอะว่ะ เพี้ยง~
 
– เอ้า ทุนนั้นไม่ได้ ก็แผนสองแล้วกัน พอรู้ว่าชวดทุนไปทำงานญี่ปุ่นแน่ๆ ก็เลยตั้งใจว่า "จะทำงานเก็บเงินถึงสิ้นปี เพื่อเป็นทุนไปอเมริกา ขอลุงไปอยู่ไปทำงานที่นั่น" แต่ทว่า…. กระผมทำงานเป็น freelance น่ะครับ   ปี2007นี้ครึ่งปีแรกรายได้ก็ยังพอเข้าเป้า บางเดือนต่ำไปบ้างนิดๆ บางเดือนทะลุเป้าก็มี   แต่พอครึ่งปีหลังนี่สิ หลายๆเดือนจะทำให้ถึงหมื่นยังไม่มีปัญญาเลย งานจากที่เคยมีเข้ามาหลายๆเจ้า ก็เหลือแค่เจ้าประจำเจ้าเดียว (ที่ไม่ค่อยจะแฟร์ซะด้วย) อย่างเมื่อ 2 เดือนก่อนนี่ก็เจอบริษัทลืมจ่ายเงินเดือนเอาดื้อๆ แถมยังพยายามลดค่าจ้าง(ซึ่งปกติก็น้อยอยู่แล้ว) เอากันเข้าไป (เพราะแบบนี้สังคมไทยถึงได้เจริญไง Eye-rolling) เป็นแบบนี้อย่าว่าแต่เก็บเงินเป็นค่าตั๋วเครื่องบินเลย ไอ้จะอยู่ให้รอดข้ามเดือนไปยังลำบากเล้ย! Sick   ไอ้ครั้นจะหางานใหม่ ช่วงนี้เศรษฐกิจฝืดเคือง ก็ไม่ใช่ว่าจะหาง่ายๆเลย แถมไอ้เราก็เป็น freelance มา 2 ปี อายุก็เฉียด 30 เข้าไปทุกที บริษัทไหนจะรับเข้าไปทำก็คงคิดหนักน่าดู   อุตส่าห์ลงทุนไปสอบ toeic ตัดเผ้าตัดผม กลับมาใส่เชิ้ตผูกไท  แต่ก็เหลว……
 
2 เดือนที่แล้วเราถึงกับเศร้า ถึงขั้นฟูมฟายน่ะ (โดยเฉพาะช่วงที่โดนเบี้ยวเงินเดือน 5555 Tongue out) ในใจก็คิดว่าปีนี้เราเหลวอีกแล้วสิ ทั้ๆงที่อุตส่าห์ตั้งใจทำงานนะเนี่ย ถึงแม้เราจะไม่ใช่คนดี แต่ก็ไม่เคยไปทำความเลวชั่วช้าอะไรมากมาย แล้วทำไมชีวิตมันถึงต้องซวยขนาดนี้ด้วยวะ?
 
แต่พอตอนหลังๆก็เริ่มคิดได้ เราก็แค่ปล่อยมันไปแล้วกัน แบบที่เค้าว่ากันไว้ว่า "สงครามยังไม่จบ อย่าเพิ่งนับศพทหาร"   ในเมื่อชีวิตเรายังไม่จบ เราก็ต้องสู้ต้องดิ้นรน ก็ต้องพยายามกันต่อไป 2007จะผ่านไปแล้ว ก็ยังมี 2008, 2009, 2010 ให้แก้ตัว ก็ต้องมาพยายามกันใหม่   หวังว่าผู้แพ้อย่างเรา คงจะมีสักวันที่จะชนะกับเค้าบ้าง!
 
เบอท
Advertisements

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s