Just another WordPress.com site

ความรักของแมลงสาบกับผีเสื้อ (The Romance of Cockroach & Butterfly) —> 1


คุณเคยสังเกตบ้างไหม? ว่าคนเราน่ะมักจะมีสถานที่พิเศษ(ประจำตัว) ที่ๆเราชอบไปเป็นประจำซ้ำๆในเวลาเดิมๆ

มันอาจจะมีสาเหตุบางอย่างที่ทำให้คนๆหนึ่งมาวนเวียนอยู่ในที่แห่งหนึ่ง

และในวันข้างหน้า อาจจะมีซักสาเหตุหนึ่งที่ทำให้เขา/เธอสูญหายไปจากสถานที่นั้น

 

เย็นวันหนึ่งของเดือนธันวาคม

(6 โมงเย็น 17 นาที)

ที่หน้าโรงหนังในห้างสรรพสินค้าแห่งหนึ่ง

ผมกำลังจะกลับ หลังจากที่รอ นาทสึมิ เพื่อนชาวญี่ปุ่นมาจนจะครบชั่วโมงแล้ว

และวันนี้ก็ครบรอบ 1 เดือนพอดีที่เราไม่ได้เจอหน้ากัน

 

ผมและเธอบังเอิญมาพบกันครั้งแรกที่โรงหนังแห่งนี้ เราได้ทำความรู้จักและกลายเป็นเพื่อนกัน เราได้พบกันอีก  4-5 ครั้งทั้งโดยตั้งใจและโดยบังเอิญ

 

แต่ครั้งหลังสุด ก่อนที่เราจะแยกจากกัน อยู่ดีๆเธอก็ร้องไห้โดยไม่มีสาเหตุ และหลังจากวันนั้นผมก็ไม่ได้พบเธออีกเลย เธอหายไปจากชีวิตของผมอย่างไร้ร่องรอย ผมเองก็ไม่คาดคิดมาก่อนเลยว่ามันจะเป็นการพบกันครั้งสุดท้าย

 

ทั้งที่ๆเราเคยเจอกัน หรือที่ๆเธอชอบไป ไม่ว่าจะเป็นที่ไหน ผมก็ไม่มีโอกาสได้เห็นเธออีกเลย แถมเธอยังตัดขาดการติดต่อจากผมโดยสิ้นเชิง

 

ผมคงจะหมดหวังแล้วล่ะ!”

ถึงจะไม่แน่ใจในสาเหตุนัก แต่ผมเดาเอาว่านาทสึมิคงจะรังเกียจผม หรือเธอคงไม่อยากจะเจอหน้าผมอีกต่อไปแล้ว

 

“Doshite?” (ทำไม)

“Why can’t we be friend?” (ทำไมเราถึงเป็นเพื่อนกันไม่ได้?)

 

ผมค่อยๆเดินคอตกจากไป และเมื่อผมเดินพ้นออกมาจากประตูห้าง

ขณะที่เดินผ่านแปลงดอกไม้ ผมสังเกตเห็นแมลงสาบปีกแหว่งตัวหนึ่งมันมาคอยเดินวนเวียนอยู่รอบๆแปลงดอกคาร์เนชั่นขาวจนน่ารำคาญ ทุกๆครั้งที่แวะผ่านมาที่นี่ ผมมักจะเห็นมันป้วนเปี้ยนอยู่แถวนี้เสมอๆ

 

คนที่เฝ้ารออาจจะไม่ได้มีแค่ผมคนเดียว

ไม่แน่ มันอาจจะกำลังรอใครบางคนเหมือนผมก็ได้

ผมคิดเล่นๆในใจ

 

:::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::

นิทาน(ของ)กู: เรื่องที่ 2

>ความรักของแมลงสาบกับผีเสื้อ<

บ่ายแก่ๆวันหนึ่งในเดือนพฤศจิกายน

แสงแดดเจิดจ้า อากาศอบอุ่น ลมเย็นสบาย

เทอร์บัล” (Terbal) แมลงสาบหนุ่มจอมพเนจรเร่ร่อนออกหากินเหมือนเช่นเคย

เจ้าแมลงสาบตัวนี้มีนิสัยประหลาด มันไม่ชอบอยู่หากินเป็นหลักเป็นแหล่ง ในแต่ละวันเทอร์บัลมักจะข้ามเขตเปลี่ยนที่หากินของมันไปเรื่อย จะเรียกว่ามันเป็นแมลงสาบที่รักการผจญภัยก็คงไม่ผิดนัก

 

ระหว่างทาง เทอร์บัลสังเกตเห็นนักท่องเที่ยวคนหนึ่งสะพายเป้ใบโตพะรุงพะรังกำลังจะขึ้นสถานีรถไฟฟ้า มันจึงฉวยโอกาสบินเข้าไปแอบอยู่ในซอกเป้

อะฮ้า ทุ่นแรงได้เยอะ!” เจ้าแมลงสาบหัวแหลมคิดในใจ

 

ขณะที่อยู่บนรถไฟฟ้า เทอร์บัลก็ต้องพยายามระวังซ่อนตัวอย่างมิดชิด เพราะถ้ามันเผลอปรากฏตัวออกมา ผู้คนในขบวนคงจะแตกตื่นอลหม่านว้ายกรี๊ดกันน่าดูชม

 

สถานีต่อไป เพลินจิต… Next Station, Ploenchit”

เมื่อรถไฟฟ้าเทียบชานชาลา ฝรั่งแบ็กแพ็กเกอร์คนนั้นก็ค่อยๆเดินออกมาท่ามกลางฝูงชน พร้อมๆกับเทอร์บัลที่ติดสอยห้อยตามมาด้วย

 

“Thank you very much!” เทอร์บัลกล่าวขอบคุณฝรั่งคนนั้นเป็นภาษาอังกฤษ ขณะที่มันกำลังกระโดดแน่บลงมาจากช่องกระเป๋า

 

ตุ้บ!” เสียงเทอร์บัลลงสัมผัสพื้นกระเบื้องในย่านใจกลางเมือง ซึ่งเต็มไปด้วยห้างสรรพสินค้าและโรงแรมหรู แหล่งอาหารชั้นเลิศ

 

เทอร์บัลเคยแวะผ่านมาหากินแถวนี้หลายครั้งแล้ว จึงค่อนข้างชำนาญทาง มันเดินเข้าจังหวะอย่างครึกครื้น พลางคิดเมนูของวันนี้ไปด้วย

คิดถึงกลิ่นเนย และรสชาติอันหอมหวานของป๊อบคอร์นจัง! วันนี้ไปโรงหนังดีกว่า!!”

 

>>>>>>>>>>>>>>>

ระหว่างที่กำลังมุ่งหน้าไปโรงหนัง เทอร์บัลสอดส่ายสายตาไปเรื่อย และสายตาของมันก็ไปสะดุดกับผีเสื้อตัวหนึ่ง เธอบินวนไปวนมาอยู่กับที่เหมือนกำลังหลงทาง

ความงดงามของเธอทำให้เทอร์บัลต้องเหลียวหลังกลับไปมอง เลนส์ตากว่า 2,000 คู่ของมันโฟกัสไปที่จุดเดียวคือเธอ ผีเสื้อที่น่ารักยิ่งนัก รูปร่างของเธอปราดเปรียว ปีกสีน้ำเงินสลับริ้วสีเขียวเทอร์ควอยซ์งดงามได้สัดส่วน

เทอร์บัลจดๆจ้องๆอยู่นาน ก่อนที่จะตัดสินใจตรงเข้าไปทักเธอ

เอ่อ… สวัสดีครับ คุณจะไปไหนเหรอ?

 

เธอคนนั้นมีทีท่าหวาดกลัวและเขินอาย เธอใช้เวลาครู่หนึ่งก่อนที่จะกล้าเอ่ยปาก

ชั้นกำลังหาดอกคาร์เนชั่นอยู่ค่ะ ไม่ทราบว่าแถวนี้มีไหมคะ?

 

ไปด้วยกันไหมครับ? ผมกำลังจะไปโรงหนัง แถวนั้นมีดอกคาร์เนชั่นที่คุณต้องการอยู่พอดีเลย

เทอร์บัลเอ่ยปากชวน มันคิดในใจว่าช่างโชคดีเหลือเกิน อะไรจะบังเอิญเข้าทางได้ขนาดนี้

 

เออ ลืมแนะนำตัวเลย ผมชื่อเทอร์บัลนะครับ แล้วคุณล่ะชื่ออะไรครับ?

 

นาซึ ค่ะ เธอยิ้มตอบด้วยท่าทีเอียงอาย

 

เทอร์บัลนำทางนาซึไปยังแปลงดอกคาร์เนชั่นสีขาวซึ่งตั้งอยู่ไม่ห่างจากทางเข้าห้างฯ มันชวนเธอคุยไปด้วยตลอดทาง

 

>>>>>>>>>>>>>>>

 

ที่แปลงดอกคาร์เนชั่น

นาซึนำเกสรตัวผู้ที่ติดตัวมาด้วยหย่อนลงไปในดอกที่มีเกสรตัวเมีย เสร็จแล้วเธอค่อยๆดื่มน้ำหวานอย่างเอร็ดอร่อย เธอย้ายเกสรจากดอกหนึ่งไปสู่อีกดอกหนึ่ง ซ้ำแล้วซ้ำเล่า จนครบถ้วนทั้งแปลง ขณะที่เทอร์บัลเฝ้ามองเธอทำหน้าที่จรรโลงธรรมชาติด้วยความชื่นชม

 

เรียบร้อยแล้วค่ะ ขอบคุณมากๆเลยนะคะ

นาซึกล่าวขอบคุณ หลังจากที่เสร็จสิ้นภารกิจ

 

ด้วยความยินดีครับ เอ่อ….. เสร็จแล้วคุณมีธุระอะไรรึปล่าว?

ถ้าไม่มี ไปดูหนังด้วยกันกับผมมั้ย?

เทอร์บัลคะยั้นคะยอชวนนาซึ

 

ก็ได้ค่ะ แต่ชั้นต้องกลับบ้านก่อนค่ำนะ!” นาซึตอบตกลง เพราะเริ่มไว้วางใจ

 

ไม่ต้องเป็นห่วงครับ ผมรับรอง!”

 

>>>>>>>>>>>>>>>

 

ในห้างสรรพสินค้า

เทอร์บัลนำทางนาซึไปที่ลิฟต์ด้านหลังห้างฯ ระหว่างที่มีคนกดลิฟต์เพื่อขึ้นไปชั้นบน ทั้งสองก็แอบลอดเข้าไปข้างในอย่างรวดเร็ว

 

ชั้น 7 นาซึ เรามาถึงแล้วล่ะ!” เทอร์บัลกล่าวทันทีที่สัญญาณปิ๊งป่องของลิฟต์ดังขึ้น

 

นาซึบินตามเทอร์บัลไปด้วยความตื่นเต้น เพราะนี่เป็นครั้งแรกในชีวิตที่เธอได้เข้ามาสัมผัสสถานที่แปลกใหม่เช่นนี้

 

ในโรงหนัง

นาซึดูหนังอย่างเพลิดเพลิน ขณะที่เทอร์บัลดูหนังไป พลางตามเก็บกินเศษป๊อบคอร์นและเศษขนมที่ตกหล่นอยู่ตามพื้นไปด้วยจนอิ่มหนำ

 

เมื่อหนังจบลง ทั้งสองย้อนกลับมาที่จุดแรกพบ ก่อนที่จะแยกย้ายจากกัน เทอร์บัลอาสาจะไปส่งนาซึตามธรรมเนียมสุภาพบุรุษ แต่เธอบอกว่าไม่เป็นไร

 

>>>>>>>>>>>>>>>

 

การได้พบและรู้จักกับผีเสื้อแสนงามอย่าง นาซึ ทำให้เทอร์บัลสุดแสนจะเปรมปรีดา คืนนั้นมันย้อนกลับไปเยือนคอนโดร้างถิ่นเก่า เพื่อที่จะเล่าเรื่องราวให้เพื่อนๆของมันฟัง

 

เฮ้ย วันนี้เราได้รู้จักกับผีเสื้อด้วยล่ะ เธอชื่อนาซึ เธอน่ารักมากๆเลย!”

เทอร์บัลกล่าวอย่างตื่นเต้น ปีกสั่นขึ้นลงพั่บๆ

 

ไอ้บั้ล แกนี่พิลึกแมลงจริงๆ แมลงสาบจะรักกับผีเสื้อได้ยังไงวะ?

ผีเสื้อน่ะเป็นแมลงสวยงาม ส่วนแกน่ะมันแมลงโสโครก

อีว์ (Eev) เพื่อนแมลงหวี่กล่าวเตือนสติ

 

นั่นสิ ไอ้กาจั๊ว แกนี่มันเพ้อเจ้อจริงๆว่ะ สาวๆแมลงสาบสวยๆ เอ๊กซ์ๆ มีตั้งเยอะตั้งแยะ ไม่รู้จักมอง

หน๊อย! ดันหวังสูงไปชะเง้อมองผีเสื้อ

ดั๊ป (Dup) เพื่อนแมลงวันกล่าวสมทบ ขณะที่ ธินิ (Tini) เพื่อนยุงหัวเราะชอบใจ

 

หนอย! ไอ้เพื่อนบ้าพวกนี้นี่ไม่ใหกำลังใจกันบ้างเลย!”

เทอร์บัลกล่าวเคืองๆด้วยความน้อยใจ

 

]]]]]]]]]]]]]]]]]]]]]]]]]]]]]]]]]]]]]]]]]]]]]]]]]]]]]

To Be Contunued!>>>>>

Advertisements

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s